Güclü olanda da geri çəkilməyi bacarmalıyıq

Azərbaycan Milli Hərəkatının ilk mərhələsi yekunlaşmalı və milli mənəvi qüvvələr qorunmalıdır. Bu hərəkatın ilk etiraz dalğası gözlənilməz dərəcədə möhtəşəm oldu. Hərəkatın yaranma səbəbini sözün əsl mənasında,  böcək karikaturasında deyil, bəlkə karikaturanı müşayiət edən planlı yazıda axtarmaq lazımdır. “ İran “ qəzetinin yazdığı planlar dinməz söyləməz 80 ildir İrana hakim Fars hökumətləri tərəfindən icra olunur. “Yazıçı “  adına layiq terminlərdən istifadə etdiyi üçün, ola bilsin onların mənası soydaşlarımızın diqqətindən yayınsın. Bu “ yazının” ideoloji bazası var. Qacarlardan sonra Azərbaycanın dilinin yasaq olması və iqtisadi, siyasi mühasirəyə alınması, üstünə qoşun yeridilməsi və qəzetin özünə məxsus tərzdə ifadəsi ilə desək “ bunları dərmanlayın “ qoy qırılsınlar. Bu tədbirlər  əməldə Fars hökumətləri tələfindən 80 ildir icra olunur.

Bütün bunlara bir etiraz hərəkatı ilə son qoymaq mümkün deyil. Bu mərhələdə hərəkatın sadəcə başlanması, millətin öz kimliyi uğrunda mübarizəyə girişməsi millətimizin ən böyük nailiyyəti idi. Biz bir soydaşımızın burnunun qanamasına razı olmasaq da millətin bütövlükdə milli cəngavərlər ordusu kimi haqsız hücumlara sinə gərərək dil və milli azadlıq uğrunda şəhid verməyə belə hazır olması milli azadlığımızın çox da uzaqda olmadığından xəbər verir. Azərbaycan milləti bu fədakarlıqların nəticəsini görəcək. Nəticə milli amal və milli idealın gerçəkləşməsidir.

 Milli mübarizə və azadlıq uğrunda döyüş üzün bir siyasi mübarizə prosesidir. Bu yol uzun olduğu üçün onu bir başa getmək olmaz. Bir nəfəsə və son nəfəsə qədər getmək hamını nəfəsdən salar. Biz o qədər getməliyik ki, getdiyimiz yolu qayıtmağa enerjimiz olsun. Düzdür, son nəfəsə qədər gedib məğlub  olmaq da olar. Bu da bir təcrübədir. Amma indi biz siyasi və təşkilati baxımdan elə bir durumda deyilik ki, bu məğlubiyyətin öhdəsindən gələk. Bizdən asılı olmayan səbəblərə  görə siyasi və təşkilati imkanlarımız məhduddur.

Bunun üçün əldə olanları itirməmək və daha yaxşı təşkilatlanmaq üçün öz mövqelərimizə, millətin içinə çəkilməliyik. Milli hərəkat millətin hərəkatıdır. Millət onun kənarında deyil, içində olmalıdır. Bu geri çəkilmə əqidəmizdən və istəklərimizdən imtina etmək deyildir.

Millət bu siyasi prosesdə əldə etdiyi siyasi və təşkilatı təcrübələr hesabına yeniləşməli və növbəti siyasi hərəkatımız yeni keyfiyyət qazanmalıdır. Növbəti hərəkatımız yeni siyasi keyfiyyətlər qazanmazsa biz indidən yenilmişik. Növbəti siyasi hərəkatımız yeni keyfiyyət əldə etsin deyə, biz güclü vaxtımızda da geri çəkilməyi bacarmalıyıq.

Azərbaycan millətinin mübarizəsi milli mübarizədir. Milli mübarizə eyni zamanda ümumbəşəri anlam daşıyan azadlıq və ictimai ədalət kimi məfhumları özündə cəmləşdirir. Bu baxımdan bizim mübarizəmiz İranda yaşayan bütün millətlərin arzusunu ifadə edir. İranda yaşayan başqa millətlər bu mübarizəyə hazır olmadıqları üçün, dövlətə onların imkanlarından bizə qarşı faydalanmağa imkan yaradır.
Bütün bunları nəzərə alaraq, hərəkatın qətnamələri yazılmalı və bu mərhələ yekunlaşmalıdır.
Bizi qarşıda daha möhtəşəm hərəkat gözləyir. Fəfsəncanilər və irqçi siyasət yürüdən hökumət onsuz da bizdən intiqam almağa çalışacaq. Bu yolda bizim ən güclü silahımız siyasi tədbirlərimiz və təşkilati uğurumuzdur. Qələbəyə min pillə var. Hazır olmasaq min pilləni birdən çıxmaq olmaz.

Hərəkatımızın təşkilatlanması və siyasi mübarizəmizin yeni keyfiyyət əldə etməsi son dərəcə əhəmiyyətli və vacib işdir.  

 “ Hər halda milliyyət məsələsi ortaya çıxıb. Necə deyərlər onun toxumu əkilib. Tutaq ki, bu dəfə də Tehran müvəffəqiyyət əldə edib, bu mövzunu ortadan götürdü, yenə onun kökü kəsilməyəcək. Əkilən bu toxum bitəcək, yenə göyərəcək və daha qüvvətlə Tehranın qarşısında duracaq və ucalacaqdır ”.  (Ayətullah Mirzə Əbdüllah Şəbüstəri, Böhrane Azərbaycan  1324-ci il bəhmən ayının11 ).

Səməd Niknam

2006-05-28