Bir məzlumiyyətin öyküsü

...əslində çox qədim bir öykü bu...

bəlkə belə deməliyəm " ört-bas edilmiş cinayətin nağılı" !!

                                         ***

O, hələ doğulmadan yazdılar qədərini!

baxtına düşdü

                  uğursuz bir hörümcək kölgəsi

                                                 açar-açmaz dünyaya gözünü

və sonra...

Şanslısı diri-diri gömüldü qara torpağa!

                               baxtsızı məhkum oldu ömürlük dostaq həyata!

torantanlı əllər

hördülər tozlu inanclar pərdəsini

                                 gözlərinin üstünə                                               

                                              gecənin qaranlığından da qara!

O, daha görmədi

                      görəbilmədi ki

                                      günəşin necə sarı olduğunu!

Çaldılar ovuclarında boylanan o tazə, o ılıq səhəri

                               söndürdülər alnındakı parıldayan dan ulduzunu

                                                əzdilər könlündə bitən körpə tomurcukları!

Duyğu şəlaləsini qurutdular

                               yasaqlar daşı kəsdi yolunu   

                                                      heç axmadı ki, axabilmədi ki!

Acı çəkdi, dovuldu, vuruldu

                          içi qan ağlarkən, qorxudan üzü güldü!

                                                    ağlamaq istədi, ağlaya bilmədi ki!                                      

Yerdən göyərmiş yasaların paslı zəncirini

                                             bağladılar əllərinə

                                                 açarını şəriət namına dərin quyuya atdılar!!

Dondurdular beynini

                          susdurdular ötən o şirin dilini

                                               qırdılar qol-qanadını, uçmasın deyə!

və sonra...

Asdılar ürəyindən

                      səhərin alacaqaranlığında

                                                 günahsızlıq ipindən!

Hər insan bir dəfə doğulur, bir dəfə ölür

                                                 insanlığını qəbul etdilərsə onun

                                                                     nədən hər gün öldürdülər?!

və sonra...

Ruhsuz bir can!

               səssiz-səmirsiz

                              kilidləndi dörd duvar arasında!

hə...indi oldu..."Qadın belə olmalı" dedilər!!

"Qadın ağılsızdır, ağlı ərməz hər işə"

                                                    tablo oldu

                                                             vicdansız beyinlərin duvarına!

"Qadın danışmaz, gülməz, baş əyər hər sözə"

                                                       sırğa oldu

                                                                 hər gənc qızın qulağına!

                                             ***

Amma o, hələ də, hər gecə

röyalarında özgür görür əsir olmuş ruhunu, könlünü

Bulud olub yağdığını...

                             sevincində, kədərində

Durnalartək uçduğunu

                             sınırsız, sərbəstcəsinə...

Heç qorxmadan harayladığını

                            sevgisini, mənliyini, tüm diləklərini...

                                           ***

Dün səhərə yaxın röyasında çatdı arzusuna!

Çıxdı cəsarətin ən yüksək dağına

Söküb yırtdı qara kəfənini

Gizlətdiyi ağ-appağ qanadını

Sərdi gözlər önünə

Haray çəkdi

eheeyy... Yer-Göy...

eheeyy...Canlılar...

                                Mən bir ulu varlığam

                                                  Mən bir insanam

                                                                 Yaşayıram

                                                                           Mən bir Qadınam

                                             ***

" Zamanı gəlmış artıq

                          bu röyanı xeyirə yozun

                                                       gərçəkləşməsi lazım "

                                                                                    Sarı Gəlin ( Pəri ) 6 May 2006