Qarabağda yol verilən səhvləri Qərbi Azərbaycanda təkrar etmək olmaz

 

 

Güney Azərbaycanda və İranda parlamentə seçkilərin ilk mərhələsi sona yetdi. Bir çox bölgələrdə ikinci mərhələli seçkilər olacaq. Seçkilərə qatılmaq Azərbaycan millətinin çağdaş milli mübarizəsinin ən önəmli işlərindəndir. Bunu bizə hamılıqla qəbul etdiyimiz, hərəkatımızın milli məzmunu, demokratik mahiyyəti və mədəni mübarizə metodu diktə edir.

 

Azərbaycan millətinin çağdaş milli mübarizəsinin amacı və mübarizə yolu dinc və mədəni yoldur. Bu mübarizə eyni zamanda özəl adamların, qrupların və iddialı dəstələrin inhisarında deyil, bəlkə bütün millətin mübarizəsidir.

 Biz bu işdə zaman, məkan və hərəkət deyib yola çıxmışıq. Zamanımız insan haqlarının qorunması və millətlərin öz milli taleyini həll etmək zamanıdır. Məkanımız dünyaya hakim böyük dövlətlərin mənafeyinin kəsişdiyi yer, Asiya qitəsini Avropa qitəsi ilə birləşdirən Azərbaycan adlı coğrafi məkandır. Bu zaman və məkan amilini nəzərə alaraq mübarizəmizin hədəfi ilk növbədə vətənimizin bütövlüyünü qorumaq, torpaqlarımızda hər hansı separatçı və terrorist dəstələrin fəaliyyətinə son qoymaq və milli, mədəni, siyasi və ictimai, iqtisadi haqlarımıza yiyələnməkdir.

 

Mübarizəmizin amacları sırasında yer alan bir sıra məsələlərdə sıralarımız daha genişdir. Torpaqlarımıza qarşı ərazi iddiası ilə çıxış edən terrorist dəstələrlə mübarizədə, bu torpaq üzərində yaşayan bütün insanlar birləşməli və bir mövqedən çıxış etməlidir.

 

Ərazilərimizin yad yerlərdən gəlmiş terroristlərdən təmizlənməsində bütün dövlət və hökumət orqanları ilə əməkdaşlıq etməli və Azərbaycanın xəritəsinin dəyişməsinə yol verməməliyik. Azərbaycan ərazilərində, özəlliklə Qərbi Azərbaycanda yuva salmış və silah anbarları gizlətmiş kürd terroristləri ilə mübarizədə ordu, Sipah və başqa dövlət orqanları ilə əməkdaşlıq etməli və vətənimizi terroristlərdən təmizləməliyik. Bu işdə dövlətin səlahiyyətli orqanları səhlənkarlığa yol verərsə, onların qarşısında məsələ qaldırmalı və kürd silahlı yaraqlılarını tərksilah etməyə çağırmalıyıq. Bu işdə millətin ordu qulluqçusu, pasdarı, mollası, imamcüməsi, bəsicisi, millət vəkili və bir sözlə bütün millət bir söz deməlidir. Bu təhlükələri göz önünə alaraq bütün Azərbaycan üzrə seçkilərə aktiv qatılmalı və türklərə səs verməliyik.

 

Azərbaycan millətinin mübarizəsi milli və siyasi mübarizədir. Siyasət isə acıqlı, əsəbi, gərginlik və hövsələsizliklə yürüdülmür. Çılğın ifadələrlə şəxsi təəssüratını siyasi mübarizə kimi qələmə verənlərin hay-küyü ilə döyüşə getmək olmaz. Siyasi reallıqları görmək əvəzinə millətə intiqam hissi aşılamağa cəhd edənlər səhv yoldadır. Siyasi hərəkət düşünülmüş və tədbirli olmalıdır. Siyasi hərəkatda səhvə yol versək fəlakət baş verər. Lap elə Qarabağda baş verənlər kimi.

 

Qarabağda təcrübə etdiklərimizi Güney Azərbaycanda bir daha təcrübə etməyə haqqımız yoxdur. Müvəqqətidə olsa Qarabağı itirmişik və geri qaytarması Azərbaycan millətinə asan və ucuz başa gəlməyəcək. Qarabağ, siyasətdə yol verilən səhvlər ucbatından itirildi. Bu səhv siyasəti yürüdənlər  Xalq Cəbhəsi və eyni zamanda bugünkü müxalifət idi.

 

Məsələ bundan ibarət idi ki, 1980-ci illərin sonlarında Dağlıq Qarabağ erməniləri, bölgədə  Azərbaycan Sovet Hökumətinin hakimiyyətini aradan qaldırmağa çalışdılar. Bu zaman

Azərbaycanda özünü orta müxalifət adlandıran Aydın Məmmədov və İsmayıl Tarixpeyma Azərbaycan Sovet Hökumətinin qarşısında məsələ qaldıraraq, Azərbaycan Sovet Sosialist Dövlətinin hakimiyyətini Dağlıq Qarabağda bərpa etməyə və gücləndirməyə çağırdılar.

 

Onlar uzaq görən idilər və düşünürdülər ki, Sovet Hökumətinin köməyi ilə  Azərbaycan Sovet Sosialist Dövlətinin hakimiyyəti Dağlıq Qarabağda bərpa olmalı və bununla da, orada erməni terror və separatçı dəstələrinin fəaliyyətinə son qoyulmalıdır. Onların bu istəyi qanuni uyğun idi və Azərbaycan Sovet Dövlətinin rəhbərləri də onlarla razılaşır və tədbir görməyə hazır idilər. Beləliklə,  Sovet Hökuməti dağılandan sonra Azərbaycanın tərkibində erməni terroristlərindən və separatçılarından təmizlənmiş Qarabağ qalacaqdı. 

 

Təəssüflər olsun ki,  Millətçilik şüarları ilə və millətə intiqam hissi aşılayaraq alovlu çıxış edən Xalq Cəbhəsinin rəhbərləri bu uzaq görən siyasətin mənasını anlamadı. Onlar “ Biz Azərbaycan Sovet Hökumətini tanımırıq və onun hakimiyyətinin də orada bərpa olunmasını istəmirik “ deyərək, bölgədə erməni silahlı birləşmələrinin fəaliyyətinə şərait yaratdılar.

 

Bu gün bizi Azərbaycanda (Urmiyədə)  yalnız bir evdə 100 ədəd xumparə gizlədən Kürd terrorist dəstələri ilə deyil, terroristlərlə vuruşan İmam cümə Həsəni ilə savaşa çağıranlar, Xalq Cəbhəsinin Qarabağda yol verdiyi xəyanətə bərabər səhvləri təkrar etməyə çağırır.

Ermənilər Dağlıq Qarabağda silahlı dəstələr yaradıb vətəni parçalamaq istəyəndə, Xalq Cəbhəsinin rəhbərləri mübarizənin istiqamətini Bakının Dəmir yolu vağzalına yönəldərək, fəhlələri vaqonları boşaltmamağa çağırdılar. Parlamentə seçilsələr də, iclasları boykot edib, gizlin-palan oynamağa başladılar. Nəticə isə göz qabağındadır.    

 

Əldə etdiyimiz təcrübələrə dayanaraq, Güney Azərbaycanda və İranda seçkilərin növbəti mərhələsində daha aktiv olmalıyıq və Cumhuriye İslamının imkanlarından istifadə edərək bütün Azərbaycana yiyə durmalıyıq. Azərbaycan şəhərlərini kürd terroristlərindən təmizləməli və milli mübarizəmizi terroristlərdən azad olmuş vətənimizdə aparmalıyıq. Azərbaycanı terroristlərdən təmizləmək dövlətin borcudur. Azərbaycanın bütün bölgələrindən millət vəkilləri seçib parlamentə göndərməli və istəklərimizi onlardan tələb etməliyik. Seçkilərə qatılmasaq kimsədən nə isə tələb edə bilmərik.

 

Seçkiləri boykot edənlərin əməli ona bənzəyir ki, “ Ayı meşədən küsüb, meşənin xəbəri yox”.

( Azərbaycan atalar sözü ).

Seçkiləri boykot etməklə heç bir şey əldə etmək olmaz. Boykot, yalnız inqilab və çevriliş ərəfəsində keçərli ola bilər. Biz isə dinc və mədəni mübarizə aparırıq. Seçkiləri boykot etməyə çağıranların heç bir alternativi yoxdur. Dünən nə etdiklərini bilmədikləri kimi, bu gündə nə edəcəklərini bilmirlər.  

Azərbaycan millətinin mübarizəsi, amacları və şüarları,  Şahçıların,  terroristlərin, sosial-şovinistlərin və bir neçə nəfərdən ibarət, başqa başıpozuq yığıncaqların şüarına bənzəməz.

Ayrı-ayrı məsuliyyətsiz dəstələrin boykot şüarının arxasında heç bir məsuliyyət daşıyan yoxdur.

Biz isə bir millət kimi bu ölkədə yaşayırıq və ölkənin reallıqları ilə barışmalı və mübarizəmizin yolunu və yöndəmini də reallıqlar üzərində qurmalıyıq.       

 

Semed Niknam

2008-03-19