Qara taleimizə baş sağlığı ,

Qocaman mübariz ” İsmail Şəmsin ” cansiz bədəninin yaşadığı daxmada tapılması bir millətin faciəsi deyilmi ?

Bu qeyrət yükü soydaşımızın ölümünü başda ailəsi olmaqla , hörmətli ustad Balaş bəy Azəroğlu, dəyərli qardaşım Behruz bəy Həqqi və bütün soydaşlarımıza tesliyət və başız sağ olsun deyirəm.

Uzun həyatı boyu ağır çətinliklərə dözərək əyilmiyən bu milli mübarizlə son görüşüm 5 il öncə, yəni  85 yaşlarındaykən olmuşdu. 40 yaşənda bir adamın energisi ilə millətdən , Türklükdən və Azərbaycanın qurtuluşundan danışan bu böyük insanın davranışlarına heyran olmuşdum. Əziz Behruz bəy Həqqi və Əlirza bəy Miyanalının yaxından ilgiləndiyi bu Təbrizli  mübarizin faciəvi həyatının günahi kimdədir. yoxsulluq içində kimsiz- kimsəsiz daxmada həyat sürənlərin və ya Məhəmməd Birya tək Sibri düşərgələrindən qurtularaq nəhayət Təbriz küçələrində sərgərdan gəzib,  həyatını dəyişənlərin talei bir millətin qara taleidir məncə. Yüz ildir üzü gülmüyən bu millətin bu günə qalmasının  günahını başqa yerdə axdarmaq doğru deyil fikrindəyəm. Bu mənim – sənin , bizim – sizin və qəflət yuxusuna dalmış bir millətin hamısının günahıdır. Madamki millət ayılıb ayağa qalxmayıb, madamki xaricdə oturanlar, abbas bəy Leysanlıları, Səid bəy Mətinpurları, Leyla xanim Səfəriləri və Azərbaycan yolunda həyatlarını qoymuş yüzlərcə qolu zəncirlini layiqincə müdafiə etməyib- dünyaya səs salmayıb hələ başımızın bəlası çox olacaqdır. Ya əriyib qurtulacayiq, yada xaricə qaçıb kəfənsiz öləcəyik.

Əl- ələ verib ayağa qalxmağımızın zamanı çoxdan gəlib çatıb, hətta sovuşub. Bu zillətə, bu qara günə, bu qara taleə son qoymaq üçün daha nə gözləyirik.

Bir daha dəyərli insan və böyük mübariz rəhmətllik İsmail bəy Şəmsin vəfatını yaslıyaraq bütün millətimizə baş sağlığı deyib, ona tanrıdan rəhmət, yaxınlarına dözüm  diləyirəm.

Böyük Rəsuloğlu