Şovinistlərin möcüzəsi ;

Yuxarıda adını çəkdiyim məqalə 03.01.08 tarixində Təbrizli Baybəkin həmin sitədə yazdığı gözəl bir dəyərləndirmənin məhsulu kimi çap edilmişdir. Bütün yazıları kimi dərin məzmunlu, yüksək anlamlı və məntiq dolu təhlili olan bu yazıya əslində münasibət bildirmək istəmirəm. Çünkü bu analizlərin zirvəsinə dırmaşmaq mümkün olmadığına görə ətəklərində qələm oynadıb dəyərini düşürmək insafdan uzaqdır.

Ancaq o yazıda ayətullah Xamineinin  Yəzd şəhərinə səfərlə barışmasının səbəbi oranın yüksək inkişafi zikr olunduğuna görə onun 1993- də Təbriz səfəri yadıma düşdü. Bir tərəfdən o səfər ətrafındaki hadisələrdən  yadımda qlanları millətimizlə bölüşərək unutulmamasını düşünürəm, bir tərəfdən də bəlkə bu sözlər xaminenin qulağına çatar, bir börkünü qabağına qoyub daha dərindən fikirləşər düşüncəsini daşıyıram.

Ama əsas mozuya geçmədən öncə bir sözü yazmadan geçmək məqalənin anlaşılmasında çətinlik yaradabiləcəyinə görə onu qeyd edirəm. Bəli həqiqətəndə Azərbaycan Fars hakimiyətindən öncə bölgədə ən inkişaf etmiş bir ölkə olduğu halda təəssüflə bugün bəlkədə dünyanın ən geri qalmış ölkəsinə dönüşdürülümüşdür. İstanbul, Qahirə, Bağdad kimi şəhərlərlə müqayisə edilən Təbriz bugünkü ölçülərlə bir xərabəyə çevrilmişdir. İqtisadiyatımız, mədəniyətimiz, dilimiz, tarimiz, milli mənliyimiz başqa sözlə bütün varlığımız talanıb, əvəzinə Fars çölləri abadlaşıb.

1993- də Əhvazda bir şirkətə çalışırdım. Tehrandaki milli fəal dostlarımızdan bir xəbər gəldi” ayətullah xamnei Təbrizə gedir, dostlarımız onun yüksək səviyədə qarşılanmasını səlah görürlər” dedilər. Nə üçün sualını soruşmağa heç ehtiyac yoxuydu, çünkü o zaman prezident olan Rəfsəncanın Azərbaycan və özəlliklə Təbriz haqqında etdiyi cinayət və rəzalətləri nəzərdə alan Təbrizlilər həqiqətən Xamineini Yüksək səviyədə qarşıladılar.

Yüksək siyasi təcrübəsi olan Təbrizin, heç bir təşkilatı və yayın organı olmadan verdiyi qərar doğrudanda öz işini gördü. O tarixə qədər məmləkətin bütün organlarını ələ geçirmiş Rəfsəncani artıq ikinci sıraya itələndi, heç sayılmıyan xamnei dirçəlib söz sahibi oldu.

Rəfsəncaninin şovinist təfəkkürü inqilabın ilk günlərində Qum şəhərində ayətullah Xumeyninin huzurunda geçirilən bir qalabalıq toplantıda  Sənəndəcdən gəlmiş Malla Müfti zadə ilə davranışından aydın olmuşdü. Ona görə və Azərbaycana bəslədyi kin və nifrətin cavabi olaraq, müsəlman xalq partiyasını əzib dağıtdıqdan sonra Təbrizə gələn Rəfsəncanı əlbətdəki tələbərin yumurta- bamadoru ilə qarşılandı. Ağa Məhəmməd xan Qacarın Kirmanda çıxardığı 30 min gözü Azərbaycan türkünün hesabına yazmağa çalışan Rəfsəncanı bütün gücü ilə Azərbaycanı vururdu. Nifrəti o yerə çatdırmışdı ki, hətta umumi toplantılarda da onu gizlədə bilmirdi. Təbriz səfərində topladığı “ umumi müdirlər” iclasında Azərbaycana və millətimizə etdiyi əhanətlərdən hamının xəbəri varıydı. Dəfələrlə Azərbaycanı bundan da pis günə qoyacağını xususi danışıqlarda dilə gətirən Rəfsəncani, Şumali Azərbaycan müstəqil olandan sonra, dalqanın cənuba gəldiyini hiss edərək Azərbaycana aldatıcı səfərində, Ərdəbil, muğan , Xiyov kimi şəhərlərdən geçərək Əhərə qədər gəldi, oradan geri qayıtdı.

Azərbaycani həqiqətən qara günə qoyan Rəfsəncanı hakimiyətində kəndlimiz traktor tapıp yerini sürəmədiyi halda, traktoru icarə etsədə ona qazol tapılmadığı bir zamanda, Kirmanda hər kəndliyə pulsuz bir Toyota vanet teqdim edilirdi. Azər şəhrin badamlıqları quruduğu hlda, aldanmış Təbriz imamcüməsi Mədəninin göz yaşlarına baxmadan, Zagros dəlinərək Karunun suyu Rəsəncanın püstə bağlarını suvarırdı.

Kirmanda qoyulan sərmayə yatırımı Azərbaycanın birinci bölgəsi sayılan Təbriz- Urmr- Ərdəbil və Zəncanın kından 300 qat artıq olduğu millət vəkillərinin dillərindən də eşidilirdi.

Xamneinin Təbriz səfərindəki qarşılama, əslində bu məzalimin ortadan qaldırılması üçün seçilmiş bir yol idi. Təbriz, böyük bir kənddir nalələri ilə ağlıyan ixtiyarsız rəhbər Çaroymaqda, Həşdəri kəndliləri ilə iki kəlimə Türkcə danışaraq vəya Təbrizin Qarabağlılar məhəlləsində bir qədim qapını ziyarət edərək Azərbaycana bağlılığını göstərmək istəyirdi. Ancaq təəssüflə Əhmədi Nəjad iş başına gətiriləndən sonra, Azərbaycana olan zülm iki qat artıb, dilimizin qıfıli böyüyüb, millətimizin qaymaqları zindanlarda çürüyür, bütün sahələrdə talançılıq siyasəti həddindən aşıb və umidlər puça çıxıb, başqa sözlə o nalələr aldatmacaymış.

Xamneyi Təbriz sıfırindən qazandığı zəfərlə Tehrana qyıtdı və aldığı gücü işə salaraq yavaş- yavaş Rəfsəncani qudrət dairəsindən uzaqlaşdırıldı. Bununla belə Azərbaycan Türklərinin ana dilinə bağlılığı nəzərə alan Rəfsəncani həmin il özünün birinci müavini vasitəsi ilə icra olunan bir TV programı hazırlayıb 5-6 ay sürdürdü. Bu programda ölkədəki millətlərin ana dilində dərs oxumasının vacibliyi və faydaları haqqında danışılsada, boyaq tutmadı, birdən – birə kəsildi.

Şükürlər olsun ki, Azərbaycan milli hərəkatı bugün artıq bu oyunlara aldanmır və özünün tutduğu doğru yol xəttində irəliləyir. Bugün zindanları fəth edən millətimizin nümayəndələri sabah ölkəni idarə edəcəyinə artıq zərrəcə şübhə qalmamışdır.

Ona görə millətinə arxa çevirınlərə, satqınlara , aldanmışlara dəfələrlə yazdığım və dediyim kimi bir daha tikrar edirəm. Millətin qoynu ən isti qucaq ən əmniyətli yuvadır, şovinizmin sizə verdiyi məqamlar, imkanlar, geçici - saxta və yalandır. Gec olmadan öz millətizin səfində öz genclərizin çiynində yüksəlin, Dr. Əkbər Ələmiyə olan hörməti sizdə qazanabilərsiniz.

Böyük Rəsuloğlu            04.01.2008