Xatəmi və Güney Azərbaycan !

 

Adını islahatçı qoyub, Azərbaycan milli hərəkatının yolunu təhrif etmək və nəhayət çürütmək üçün “ saman altından su yeridən” cənab Xatəminin məzlum Təbrizimizə olan son səfərinə münasibət bildirməyi milli bir görəv kimi alqlayıram. Müxtəlif KİV və qurumların bu barədə yaydığı çəlişgəli xəbərlər isə daxildəki seçgin mübarizlərimiz və xəbər sitələrinizdən bundan daha çox gözləməyimizin səbəblərindən sayılmaqdadır.

Siyasətdə yalançı təbliqatı ən böyük xəta saydığıma görə bu aşırı vəya düşürü xəbərləri oxusamda, olayların gərçək üzünü öğrənməyin və düzgün məlumatlanmağın xətasız hərəkət yolunu göstərdiyinə  ürəkdən inanmaqdayam. Bir çox dəyərli dost tanıram ki, uydurma xəbərlərə uyaraq, bilmiyərək hərəkətimizə böyük zərbə vuranların təbliqatçısı olmuşlar. Bəziləri sonradan peşman olsalar da artiq milli hərəkətimizi dişləri altında əzib - ayaqlıyan şovinizm dəyirmanının üst daşını firladan su kimi axıb getmişdir.

Bu səfər barəsində iki xəbər arasında olan fasilə o qədər böyük və yarılan dərə dərindir ki, bu yarqanı doldurmaq böyük enerji və zaman tələb etməkdədir.

Azərbaycan öğrənci hərəkatının verdiyi xəbər və bəzi sitələrdə yerləşdirilmiş

“ yaşasın Azərbaycan “ şuari ilə bəzənmiş filmin sevincini, gənclərimizin başarılı siyasi hərəkətlərini içimizə sindirərək qurbət acılarını yumuşaltmağa çalışdığımız zaman, başqa bir məlumat taqqıltı ilə başımıza vurmağa başladı.  “Azərbaycanda  bir xəbər yoxdur” məqaləsi yayıldıqdan  sonra bu dəngənin çözümü və həqiqətin axdarılması daha ciddi bir çabaya meydan açdı.

Bir gün sonra həmin məqalənin “ azqala” sitəsində ışıqlandırılması isə tapmacanı lap dərinləşdirdi. Çünki biz xaricdə oturanların xəbər qaynağı əlbətdəki daxildəki dostlarımızın, özəlliklə siyasi şuur, dürüstlük və milli mənafeimizi qoruyan tutumlarına inandığımız  əzizlərimizin güvənli dili və etibarlı qələmidir. Ona görə bu əzizlərimizdən israrla xahiş edirəm ki, bu həssas durumlarda və mürəkkəb şəraitdə başqalarının qələmi ilə deyil öz yarqıları ilə millətimizi məlumatlandırsınlar.                              

Şübhə yoxdur ki, o sıxıntılı mühitdə, boğuntulu ortamda və faşist təfəkkürün hakim olduğu əmniyəti durumda hətta 40- 50 tələbənində düşmənin üzünə tüpürərək “ yaşasın Azərbaycan” şuarı verməsi, təqdirə layiq, alqışlanmalı və böyük bir şücaətdir. Diktatorluğun hakim olduğu ölkələrdə demokratik usullara dayanan etiraz aksiyaları vəya gövdə göstəriləri insanların sayı ilə ölçülməz. Çünkü bu etirazlar bir yandan mübarizənin diriliyini göstərir bir yandanda azcacıq demokratik şərait yaranan kimi bu saylar min qat belke milyon qat artar və şahları taxtından yendirər. Bu, dünyadaki hadisələrdən təcrübə olunmuş bir gərçəkdir.

Xatəminin Təbriz səfərinin nəticəsi nə olursa olsun, əlbətdəki , Güney Azərbaycanda milli məsələmizə “ Azərbaycan Mərkəzli Düşüncə Sistemi “ zaviyəsindən baxan gözlərin tutum və görüşündə bir deyişikliyin olmuyacağı açıq və aydındır. Güneydəki dostlarımızın yaxşı xatirində olmalıdır ki, bu üzdən iraq islahatçıların iş başına gəldiyi o günlər, istər yazılarımda istərsədə üz- üzə müzakirələrimizdə bunun bir aldatmaca olduğu fikrini dəfələrlə irəli sürmüşdüm. Bugün gəlib Təbrizdə 15 və 19 – cu maddədən danışan bu zati alinin yalanlarını aydınlatmaq üçün dəfələrlə “ indiki həm cumhur başqanlığı həmdə milli məclis sənin əlindədir nə üçün Azərbaycan məktəblərində ana dilimizi oxutmursan” yazmışdım. Azərbaycanın dünya səviyəsindəki mədəniyətini yox edə- edə “mədəniyətlərin dialogundan danışmağın “ ancaq Farsçılıq siyasəti qamçıları altında əzilən millətimizin gür səsini, dünya əfkari ümumisində  boğmaq məqsədi güddüyünü” dəfələrlə yazıb və demişdim.

Baxmıyaraq ki, o ölkədə yaşadığımıza görə orada baş verən hadisələrdən təsirlənirik, İranda Farsçılıq siyasəti güdən bütün çəvrələr, istər hakimiyətin çeşitli qanadları istərsədə müxalifətin müxtəlif qolları, Azərbaycan Milli hərərkatına bir gözlə baxırlar demişdim. Onların məqsədi bu hərkatı parçalamq, dağıtmaq, əzib ortadan qaldırmaqdır. Bacaramazlarsa, ki Xurdad dirçəlişi bunu göstərdi, onların hədəfi milli hərəkətimizi Farsçıliq siyasətinin quyruğuna bağlamaq və onu içindən çürütmək olacaqdır. Ona görədə həmin illər dəfələrlə yazıb və demişdim, Azərbaycan milli hərəkatının ancaq bir yolu var” birləşib güc mərkəzinə dönüşərək “ Fras şovinizminin bu dar boğazda xırxırasından yapışıb, bütün haqlarımızı son damcısına qədər almaqdır. Ümidi Zəncana, Şəmsi Təbrizə , Nəvidi Azərbaycana olan təzyiqlər elə həmin bu qanadın hakimiyəti zamanı başlamış və yüzlərcə milli haqlarımızı tələb edən dəyərli isanlarımız bunların hakimiyətində zindana salınmışdır. Bunların Təbrizdəki ustandarının ikidə - bir İrəvan səfəri, Tehrandaki naziri Mühaciranının “ Ermənilərlə Farsların aria ırqına mənsubiyəti fəlsəfəsi, təyyarələrinin Azərbaycan cumhuriyətinin sərhədlərini pozması hələ xatirələrdən silinməyib. Xatəminin təhlükəsizlik naziri Həsən Ruhaninin iz itirmək üçün İrəvan – Tiflis- dən geçərək  Bakı səfərinə çıxması, oradakı Güneyli fəalların binövrəsinə su qoşması nəticəsində ürəyimizdə açılan yaralar hələ bitişməmişdir. Babək qalasına yürüşün qarşısını almaq üçün yüzlər oyun bu şəxsin vasitəsi ilə həyata geçmişdir. Yolları bağlıyaraq insanları yaxalıyaraq qalaya getməkdən yayındırmaq, Abbas bəy Leysanlı, Əkbər bəy Azad və yüzlər milli fəalimizi qalada yaxalıyaraq Kəleybər və Əhərdə məhkəməyə çəkmək, qalaya maşınlarla Fars bölgələrindən şovinist təbliqatçısı göndərərk arxalarında özünündə onlara qoşulması, cavanlarımızın sazını alıb sındırmaq, bu demokrasi və mədəniyət dialogundan danışan şəxsin hakimiyətdə olduğu dövrədə baş verdiyi,millətimizin yadından çıxmamışdır və çıxmıyacaqdır da.

Əslində verilən bir balaca azadlıq şovinist teorisiyənlərinin plani əsasında, Əhmədi Nəjadın gəlişi doğrultusunda və nəhayət bir daha islahatçı qabığında millətimizi aldatmağa sevq etmək nəzəriyəsinin altında yatmışdır, biz aldanmamalıyıq.

Bütün bunları göz ğnündə tutaraq və hakimiyət dairlərində ilginc oyunları düzgün analiz edərək fikrimce Xatəminin Təbriz gəlişini daha güclü bir şəkildə qınayıb, milli hərəkatımızın gücünü göstərmək imkanı arzu edilən idi. Şübhə yoxdur ki, içəridəki bu ağır polisi durumda gənclərimizi təhlükəyə salmaq ağıllı beynin yarıqlarından qaynıyan fikir olamaz. Hətta onların və özəlliklə Arman təşkilatının təşəbbüsü Azərbaycana olan zülmün ürək yanqılarının dərinkiyindən xəbər verir. Halbuki bu səfər və buna bənzər Fars şovinizminin hiləgəranə siyasətləri və oyunları qarşısında dəyərli aqsaqqallarımız və qocaman mübarizlərimizin boyununa daha böyük yük düşdüyü fikri qaçınılmazdır.

Daxildəki çox dəyərli dostlarımız və tanınmış şəxsiyətlərimizin yazı və  müsahibələrində söylədikləri sözləri unutmamışıq. Bu dəyərli qardaşlarımız haqli olaraq deyiblər ki, xaricdə oturanlar daxildəki fəallara plan töküb onlara xət vermək fikrinə düşməsinlər. Bu sözlərin haqlılığını bir daha vurquluyaraq illər boyu yazdığım və dediyim kimi bir daha bu fikri dəstəklədiyimi söyləməkdə fayda görürəm. Əlbəttə daxildəki dostlarımız bizlərdən fərqli olaraq durumu eyniyətlə dərk edir. Direkt olaraq qəddarəçilərin oxları ilə tuşlaşdıklarına görə özləri durumu dəyərləndirib nə edəcəklərinə ən düzgün qərar verənlərdilər.  Buda aydındır ki, daxildə atılan hər bit addım, xaricdə atılan min addım qədər ağırləq daşır. Ayrı yandan isə, bu ağır və boğuntulu şəraitdə bəzi aqsaqqallarımızın fədakarlığı, milli hərəkatımızı canlandırır, dirçəliş və dirəniş gücümüzü artırır, gələcəyimizin ümidi olan gənclərimizə qarşı təhlükə və təzyiqləri azaldır və dim-diri ayaqda olduğumuzu daha geniş zaviyədən görüntülər.

Bütün bunları nəzərdə alaraq fikriləşirdim ki  “görəsən Xatəminin Təbrizə gəlişində bir aqsaqqalımız bir elamiyə verib, ona etiraz əlaməti olaraq bəlli bir saatda evindən çıxıb piyada bağşumaldaki o salona gedib və imkan daxilində Azərbaycanın dərdlərini dilə gətirərək öz etirazlarını bildirəcək” desəydi nə baş verərdi.

Bu imkan istər verilsin, istər alınsın azadlığa susamış gənclərimizin bir yumuruq kimi birləşib Təbriz küçələrində Şazda bağına gedən yollarda “ haray- haray mən Türkəm “ şuarına çevrilməzmiydi.

Böyük Rəsuloğlu :  24 dekabr 2007