21 AZƏR hadisələrindən əvvəlki vəziyyət

Manaf Sababi

 

 

Təbii olaraq hər hansi bir siyasi və ictimai hərəkat üçün bəzi zəminə lazimdir. Elə o səbəbdən 21 AZƏR hərəkatin mahiyyətini düzgün əyarlandirmaq üçün məncə ondan əvvəlki Iranda və məntəqədə gedən digər proseslərlə tanişçiliq lazimdir. Ona görə xulasə olaraq son yüzillik hadisələrə kronoloq formada toxunarkən soydaşlarin diqqətini şovonismlə hərəkatin münasibəti üzrə cəlb etməkdir. Əlbəttə bu yazi özü bir mükəmil araşdirma nəticəsi olmadan heç bir tarixi etibara malik deyil, lakin ola bilsin ki o dövrün tarixi hadisələrinə yiğcam şəkildə baxmaq üçün yardimci olsun. 

 

Beləliklə 1800 illərin vəziyyəti haqda çox qisa olaraq belə işarə etmək olar:

Iran camiəsi 3 mehvər üzrə formalaşir:

                      Siyasi; şahzadələr, Əşrafilər və bəzən tacir və böyük feodallar (Inglis himayyəti altinda)

                      Ictimai: Dini baft və tayfa və qəbilə sturkturu (əsasən şəhərlərdən kənar)

                      Iqtisadi; Tacir və feodallarla qarşiliq ücrətli işçilər və əkinçilər (məhsulun 1/5 əkinçilərin)

 

Amma o üç qruppalar öz növbəsində müxtəlif dəstələrə bölüşür. Məsəl olaraq əgər ictimai vəziyyətə ki əsasən Islami dəyərlər və inam çərçüvəsində formalaşir baxarsaq müxtəlif qruppalar görəcəyik. Oda həmən mehvəri sabitçilqdən çixardib bir təzəlzül vəziyyətlə qarşlandirir. Ona baxmiyaraq ki ümumiyyətlə şiə bölümü kənardan baxanlar tərəfindən homogen bir şaxə kimi qələmə alinir amma o özu Iranda çox dəstələr arasinda həmən dövrde bölüşmüşdü.      

-1810-50: şeyx Əhməd Ehsani (Bab):

                                            şeyxilər: Təbrizdə

                                            Babilər: Kirmanda və sonra isə iki yerə (Əzəli və Bəhai) paraçalanir

                                            Molla Hüseyn Boşriyə: Mərkəzi məntəqərlərdə

                         Nemətilər: Sofi Amir Nürrəddin Nemətulla-in tərəfdarlari

                         Heydarilər: Sofi Sultanəddin Heydər-in tərəfdarlari

                         Ismayililər: 7-i imam-in oğlu Ismayil hökumətə hüququ malik diyən iddiaçilari

                         Əli Allahlar: Birinci Imamim böyük xüsusiyyətlər sahib olacağin tərəfdarlari

                         Və munfərid müctehid özünəməxsus tərəfdarlari

 

Belə bir dağiniğ ictimai vəziyyətdə iqtisadi və siyasi qüdrət ölkədə parçalanarkən zəifləşib və nəticə etibarilə hərbi məğlübiyyətlərə səbəb olub. Fəthəlişah dövrüdən 1813 (Gulustan) və 1828 (Türkmənistan) müqavilələr ilə başlayaraq ölkə Rus və Inglis hərbi qüvvərləri tərəfindən təyziq altinda idarə olunurdu. Hərbi məğlubiyyət öz növbəsində ədalətsiz iqtisadi müqavilələrə səbəb oldu.

Ən pisi 1872 ildə: Baron Julius DuReuter ilə oldu:

                      40.000 punda ölkənin 60% Gömrük gəliri, Bank gəliri, mədənlər istihsali (qizil və gümüşdən          başqa) və dəmiryolun monopolu

                      Ona bənzər 1891: Major Talbot-a 50 illik tutun monopolu Nasirəddin şah tərəfindən verildi

 

Ölkədə iqtisadi və siyasi durumun ağir olduğundan millətin etirazi müxtəlif şəkildə üzə çixmaqa başladi. Əlbəttə etirazlarin inkişafinda çoxlu insanlar böyük rolu oynadi və onlardan birisi o dövrün məşhür aydinlarindan Seyd Camal Afghani idi. Bir Həmədanli türk ailəsindən olduğuna baxmiyaraq Hindustanda Inglis imperiyalistin əleyhinə müsəlmanlarla birlikdə mübarizə aparir və sonra Afqanistandan geri dönüb Iranda Inglis nüfuzu əleyhinə fəaliyyət edir və nəhayyət ömrünün son illəri Türkiyədə sürgün olur.

 

Özəliklə ölkədə ağir vəziyyət və müşəxəsən Major Talbot ila tutun müqaviləsi 1891-92 illər ərəfəsində tutun böhranina səbəb olur. Bir neçə şəhərlərdə bazarlar bağlanir və ilk dəfə olaraq şah etirazlardan məğlubiyyət alir.

1896: Nasirəddin şah bir bankrot tacir tərəfindən teror olur və onunla belə Iran yeni bir mərhəliyə Müzəfərəddin şah dövrünə (1896-1907) keçir.

 

Müzəfərəddin şah keçmiş siyasi kursunu yəni basqilarla və xarici şirkətlərə iqtisadi imtiyazlar verməklə davam edir. Amma yaxin müddətdə şah bu basqilari nəticəsiz görərək liberal bir siyasi kurs ilə millətin etirazlarini susturmaq qərarinə gəlir. Lakin bu yeni liberal vəziyyət öz növbəsində nəinki milləti etrizlarindan çəkindirmir bəlkədə münsəcim siyasi təşkilatlarin yaranmasina səbəb olur. Beləliklə siyasi arenada müxtəlif təşkilatlar zahir olur.

                      1. Mərkəze Qeybi Təbrizdə: Baki Social demokrat partiyasi ilə six əməkdaşliq edir

                      2. Məcməe Adəmiyyət (Tehran): Liberal humanism idələr tərəfdarlari

                      3. Komite Enqlabi: Radikal fikirlərin tərəfdarlari, 57 nəfər birlikdə təşkilat yaradir

                      4. Əncümənə Məxfi: Orta ailələr və mütəəsib dindarlar zülmə qarşi təşkilat yaradir və əsas iki          müctehidlər Abdullah Behbahani və Seyd Muhammad Təbatəbai tərəfindən idarə olur.

                     

Belə bir vəziyyətdə inqilab üçün zəminə hazir olur və nəhayyət 1905-i ildə etirazlar müncəsim halda davam edir və 1906 ilin murdad ayinda Məşrütiyyət istəki rəsmi bir mərhəliye daxil olur. Nəticə etibarilə

1906 il Müəsissan məcilisi və sonra Iyalat və Vilayat əncümənləri tələb olunur.

Heydər Əmoğlu Tehranda Iran Sosiyal Demokrat partiyasini yaradir və 3000-ə yaxin aktiv azərbaycanli həmən partiyada üzv kimi etirazlarda iştirak edir və məşrutiyyətin əsas etiraz gücünə mərkəzdə çevrilir. Mərkəzdən kənarda isə Səttarxan və Baqirxan Azərbaycanda və Yeprim xan Gilanda siyasi reformlar üçün mübarizə aparir. Mübarizə isə ümumiyyətlə şahin dəstələri o cümlədən Təbrizin Imam cüməsi və Inglis tərəfindən silahlanan şahsevənlərle gedir.

1908-da Muhəməd Əli şah xurdad ayinda məclisi topa bağlayir və nizami hökumət elan edir lakin Azərbaycan və Gilanda mübarizə davam edir o zamana kimi 1909-da Məşrütiyyət rejimi bərpa olur.

 

1909-1921 Parlament və Məşrütiyyət dövrü

Məşrütiyyət dövrü 1910-da məclis nümayədələrin iki yerə bölüşməsi və riqabətlə başlayir.

                      1. Demokrat Firqə dəstəsi; 23 islahtələb, əksəriyyəti azərbaycanlilar (Məclisdən kənar bu               qruppani Məhəməd Əmin Rəsulzadə və Heyər Əmoğlu rəhbərlik edir)

                      2. Etidaliyun firqəsi; 53 mühafikarlardan o cümlədən Ayəttulah Təbatəbai və Behbahani              rəhbərlik edir (Amac: Məşrütiyyətə, Islama və Feodalismə dəstək)

Bu rəqabət isə Ayəttullah Behbahanin teror ila söz didişməsindən aktiv müharibə mərhələsinə keçir.

 

Rus və Inglis hərbi qüvvələri 1911-də Iranin şimal və cənub hissələrini işğal edir. Ümumiyyətlə mərkəzdə şahin gücü ən zəif dərcədə olarkən məclisdə və məclisdən kənarda rəqabət şiddətlə davam edir və eyni halda Inglislər cənubda və ruslar şimalda ölkəni pərdə arxasindan idarə edir.               

1914- 1918: I Dünya müharibəsi

                      Birinci dünya müharibəsi başlanarkan Milli Moqavimət Komitəsi dövlət tərəfindən yaranir və            rəqib Demokrat və Etidaliyun milli məclis nümayəndələri tərəfindən təşkil olur.

1915: Osmanli həbi qüvvələr Inglis və Ruslarla mübarizə üçün Iranin qərb hissəsinə daxil olur və     Kirmanşah şəhərini işğal edir.

                      Iranin Milli müdafie dövləti öz qərarqahini və kabineti mərkəzdən Kirmanşaha köçürdür.

1916: Inglislər Kirmanşahi təsxir edərək milli müdafiə dövləti dağilir

                      Həmən dövrdə Kuçək xan Gilanda Ruslarla mübariziyə qalxir

                      şeyx Muhəməd Xiyabai isə Demokrat Firqənisinin Azərbaycanda təşkilatlanmasina cəhd edir

1917: Xiyabani tərəfindən Azərbaycan Firqə Demokrat müstəqil bir təşkilat yaranir.

                      Amac: Azərbaycanda autonom hökuməti, islahat o cümlədən əkinçi yerlərin ədalətlə bölüşü

Rusyada Bolşoviklər Lenin rəhbərliyi altinda hökuməti ələ alir və onunla belə öz daxili işlərilə məşğul olaraq Iran və digər dövlətlərlə xoş münasbət qürmaqi hədəf tutur. Inglislər bu fürstədən istifadə edərək öz nüfuzu Iranda çoxaldir 

1918: I Dünya müharibəsi sona çatir

                      Inglislər Iranda artiq nüfuza malik olaraq siyasi balansi dəyişdirməyə cəhd edir.

1920: Iran sosiyalist inqlab ilə üzbəüz

                      - Azadistanda Xiyabani hökuməti Səltənəttələb və Ingilislər tərəfindən hərbi və iqtisadi                  dəstəklənən şahsevənlər və Simitrqoy ila şiddətlə müharibə aparir.

                      - Gilanda Cümhuriye Sosiyalist Gilan dövləti səltənətçi və inglis tərəfindən şürşçilərlə mübarizə         (Pişevəri Respublikanin xarici işlər naziri seçilir).             

Həmən ərəfədə qərb ölkələri tərəfindən yeni Rusiya Sovyet sosiyalist hökuməti digər ölkələrə sirayət etməsin diyə Ağ Kəmərbənd unvaninda bir plan qərarini verir.    

    - Sovyetə qonşu ölkələrin hakimiyyətlərinə aktiv dəstək verməklə sosiyalismin yayilmasina mübarizə

 

Bu plani Iranda doğrultmaq üçün Seyd Ziya Təbatəbai tərəfindən Qəzvində yerləşən qazaq briqardin rəhbəri 42 yaşli Riza xana müraciət olunur. Sonra Riza xan öz 3000 nəfər qazaq dəstəsi ilə Tehrana gəlib nizami hökümət elan edərək 60 nəfər taninmiş siyasətçiləri dəyşik bloklardan həbs edir. şah ki bu plandan öncədə məlumatlanmişdi, bir başa Ərteşin rəhbərliyini (Sərdarə Sepah unvanini) Riza xana və baş nazirlik vəzifəsini Seyd Zia-a verir.

 

1921: Inglisin yardimi ilə Riza xanin hərbi qüvvələri inqilabçilari məhv edir.

                      Sosiyalistlər və inqilabçilar şimaldan çəkilib mərkəzdə yerləşir;

                      şuraye Mütəhed yaradib Burjovazini demokratlaşdirmaq ideali ilə fəaliyyət edir.

1922: Riza Xan özü iki partiya dəstəyi ilə 5-ci milli məclisdə baş nazir olur.

                      - Təcədud partiyasi

                      - Sosiyalist 

1922- 1925: Riza Xan güclü hərbi qüvvə ilə ölkədə sabitçiliq yaradarkən 1925 ildə məclisdən “Fərmandehi kole qova” unvanini tələb edir və 6 aydan sonra Müessisan məclisi təşkilini və səltənəti Əhməd şah-dan alib ona verdiyini isteyir.

                     

1926: Ordibeheşt ayinda Qacar sulasəsi dəyşilir və Pəhləvi sulasəsi isə rəsmən başlayir.

1926-1939 (16 il): Riza şah bütün qüdrəti ələ alaraq diktatorliqla hökumət edir.

Inglislər və Ata Türkdən ilham alaraq ölkəni modernizləşdirmək amaci ila bəzi qeyri siyasi islahatlar aparir.

                      - Hərbi qüvvə möhkəmlənir (soldat, və modern Amerikali/Inglis silahlar alir)

                      - Modern brokrasi yaradir (Nazirliklər, Ustandarlar və sayir)

                      - Infrastrukturə diqqət edir: Yolari təmir, asfalt və dəmir yolu

                      - Sunəti və ənənə geyimlərini qadağa edir və həmçinin Kəşfe Hicab təşəbusukari

                      - Dini Ruhanilərin nüfuzunu azaldir və onlarla zidiyyətə girir

O tarixə kimi Islam mədəniyyəti Iranda ictimai mehvəri kimi və yeqanə milli müştərək platform kimi milli birlikdə böyük əhəmiyyət daşimişdi. Indi isə Riza şah o boşluqu dolqurmaq məcbüriyyətində özünü görür. Həmən vaxta Nazism düşüncəsi şiddətlə Avropada yayilirdi və Riz şah bu düşüncəyə rəğbət göstərərkən Iranlilarin ARIYA nəslindən olduqu və bu fakt ölkədə birləşdireci bir düşüncə kimi fars şovonism məktəbinə start verir. Əlbəttə Inglislərdə ARIYA düşüncəsini çox təhlükəli hesab etmir və sosiyalismə qarşi konservativ Islam dinin yerinə proqresiv fars şovonism məktəbini daha münasib hesab edir.  

Maraqli budur ki Iranda fars şovonism məktəbini gücləşdirmək üçün hətta solçilar və digər müttərəqi qüvvələr Riza şaha yardimci olur. O cümlədən azərbaycanli aydinlar:

                      Təqi Ərani: Tehranda təhsil alarkən Indo-evropeisk dillərinə maraq göstərir və şovonist fikirilə        taniş olur. Sonra isə Berlində təhsil alaraq sosiyalism ilə taniş olur və eyni halda yaxindan                    Alman nasiyonal sosiyalistlərin düşüncələri ilə də taniş olur. Irana geri dönərkən üniversitətdə                     Fizik dərs diyərkən həm sosiyalisim və həmdə fars şovonism düşüncələrini öz öyrənci və yaxin                       fikirdaşlari arasinda təbliğ edir.

                      Əhməd Kəsrəvi: çox dəyərli tarixi kitablarin müəllifi

Riza şah isə öz şovonism amacina çatib çatmadan aydinlari məhv etməyə başlayir. Ilk növbədə şovonismə qarşi solçilar Riza şahin təzyiqinə məruz qalir. O dövrün sol düşüncəsinin güclü rəhbərlərindən olan Mir Cəfər Pişevəri 1930-cu il Dekabr ayinda həbs olur.

1931-də solçilar etirazlara başlayir. Nəhayət isə 1936-da məşhur 53 nəfər adi altinda (36 yaşli Ərani dəstəsi) həbs olur.  

 

1939-40 (1320) ildə II Dünya Müharibəsi başlamaqla Riza şahin 16 illik dikator hökuməti Inglis və Rus hərbi qüvvələrin Iranin şimal və cənub hissələrini işğal altina almaqla başa çatdi. Inglislər ki Riza şahi şovonist etməklə komunismə qarşliq istifadə edirdi lakin Riza şahin Nazismə sympatisini qəbul edə bilmədən ölkəni tərk etməyə məcbur edir.

Onunla belə Iran yeni bir mərheliyə daxil olur. 16 illik diktatorliq yerini 13 illik daxili çəkişmələrə verir.

                     

Dərhal ölkədə yeni siyasi təşkilatlar siyasi səhnədə zahir olur və onunla belə insani huquqlarin tələbi də gücleşir.      

13-ci milli məclisdə 4 fraksiya yaranir:

                      1. Etehade Milli; Əşrafilər, Riza şahin tərəfdarlari (məclisin ən böyuk fraksiyonu)

                      2. Mihən: Əşrafilər, Inglis tərəfdarlari Seyd Zia Təbatəbai rəhbərliqi altinda

                      3. Azərbaycan: Əşrafilər, Qacar əşrafiləri; Inglis və şah ila zidd amma Ruslar ila dost

                      4. Ədalət: teknokratlar və mütərrəqi nümayəndələr 

Paytaxda:

                      - Tudə partiyasi: Dərhal 3 gün Riza şahin istifasindan sonra Tehranda yaranir

                                            Ilk dəfə bir qeyri Azərbaycanli (Suleyman Eskandəri) sol partiyasina rəhbər olur ve                                             Əranin şovonist düşüncəsi prinsipiyal qebul olunur.

                                             

                      - Və gələn bir ildə 42 dəyşik partiya yaranir o cümlədən

                                            Həmrahan:

                                            Iran:

                                            Ədalət

                                            Ettehade Milli

                                            Vətən

Məntəqlərdə isə daha çox insani hüquqlar və məhəli tələbləri özünü əks etdirir.

                       - şeyx Casim (1940): Imaratə Ərebistan cənubda yaranir

                      - Azərbaycan (1940): Təbrizde milli fəallar təşkilatlanir, amma Ruslar məhəli dövletin                    yaranmasina engel törədir (Tudə partiyasi zəiflənməsin və Inglislərlə rabitələr pozmasin diyə).                      Seyid Cəfər Pişevəri Sentyabr ayinda zindandan çixir sonra Tehranda "Ajir" qazetini nəşr edir.

                      - Kürdistanda etirazlar başlayir   

14-ci milli məclisə seçkilər ərəfəsi (1942-1944)

                      Tehranda: Əsas rəqabət Əşrafilər (Etehade Milli+Mihən) ilə müttərqi qüvvələr (solçilar+                liberalar) arasinda gedir.

                      Pişevəri isə 44 qazeti özündə birləşdirən "Mətbuatin Azadliq Cəbhəsini" yaradarkan müttərəqi        qüvvələrə böyük dəstək verir.

                      Müttərəqi qüvvələr tərəfindən Təbrizdə 9 nəfər məclisə kandid olur o cümlədən Mir Cəfər              Pişevəri Azadliq cəbhəsi bölümündən.

 

14-ci milli məclisə seçkilər nəticəsi

                      Məclisin 126 nümayəndəsi tərəfindən 7 fraksiya yaranir.

                                            1. Etehade Milli (30 nümayəndə)

                                            2. Mihən (26)

                                            3. Azadi (20)

                                            4. Müstəqil (15)

                                            5. Tudə (8)

                                            6. Münfəridlər (16 nümayəndə o cümlədən Musədiq)

                                            7. Demokrat (11)

Təbrizdə adaylar arasinda ən çox səs Pişevəri alir amma ona baxmiyaraq seçkilər şurasi Məhmməd Riza Pəhləvinin göstərişilə şovonist Ustandar SərLeşgər Muqədəm nüfuzu altinda olduğuna görə Pişevərinin etibarnaməsini vermir. Pişevəri isə bir başa Tehrana gedir və etibarnamənin təsdiqlənməsi üçün məclisə müraciət edir. Amma məclisdə 50 müxalif səslə Pişevərinin etibarnaməsini rəd olunur. Halbuki həmən məclis çoxluq səslə kabinet yaradanda Tudə partiyasina 3 nazirlik postunu verilir. Beləliklə şovonistlər açiq və aşkarca Azərbaycan millətinin ən sevimli mötəbər adayini milli məclisə yol vermilər.

 

Seyid Cəfər Pişevəri ki 1917-ci ildən Açiq söz qazetində ictimai və siyasi fəaliyyətinə başlayarkan kifayyət qədər siyasi arenada təcrübə sahibi olmuşdu bu nəticəyə çatir ki nə Sosiyalist Sovyet və nə Tudə partiyasi azərbaycaninlarin həqiqi hüquq müdafiəçiləri ola bilməz.

 

Beləliklə Seyid Cəfər Pişevəri Təbrizə qayidir və Azərbaycan Demokrat Firqəsini yaratmaq üçün hazirliq işlərinə başlayir. Xatirlamaq lazmidir ki Firqənin yaradilmasi haqda, ilkin müzakirələr 1940-da Tudən partiyasinin təşəbbüsü ilə Ruslar tərəfindən ləğv olmuşdu. Tudə tərəfindən müzakirə edən "Azərbaycan Cəmiyyətinin" sədri Haci Əli şəbustəri və digər tərəfdaşlar Ismayil şəms Mir Mehdi Etimad və Biriya Sovyetlər Birliyində surgun olur.

 

Pişevəri bu defə iki köhnə silahdaşlarina (Səlamullahe Cavid və Cəfər Kaviyan hər üçü keçmiş Iran Komunist partiya üvzləri) Azərbaycan Demokrat Firqəsinin yarnmasi üçün müraciet edir ve sonra fealiyyete başlayilar. Nəhayyət 1945 ci ilin 12 şəhrivərində Azərbaycan Demokrat Firqəsinin təsisi elan olur.

 

- 14 şəhrivərdə Əli şəbustəri Azərbaycan Demokrat Firqəsinə qatilir.

- Mehr ayin əvvələrində Azərbaycan Demokrat Firqəsinin 1:ci qurultayi olur

                      Həqqe təine şərneveşt, Iyaləti və Vilayəti əncumənlər vasitəsi ilə tələb olunur

                      Məhsulun 1/5 feodallara verilməsi istənilir

                      Məhəli musələh Fədayilar tərəfindən Aərbaycanlilarin hüquqlarinin müdafiə edilməsi istənilir

- Aban ayin 26-da (150.000 imza himayəsilə) Azərbaycan Milli Konqresi 325 nümayəndələrin iştiraki ilə keçir və 8 bəndə gəlir o cümlədən:

·          Iran ölkəsinin ərazi bütövlikinə hormətlə yanaşma

·          Milli Konqresin təsis və məhəlli kabinet seçilməsi

·          Ana dilin rəsmi istifadəsi

·          Milli Məclis təsis üçün bir komitə

 

Nəhayyət Azər ayin 21-də Milli məclis təşkil tapir və məhəli dövlət seçilir. Pişevəri baş nazir kimi öz bir illik hökumətinə davam edir.