Dünya
Azərbayçanlılarının parçalanmış təşkilatları
olan Demokratik Dünya Azərbaycanlıları Kongresi(DDAK) və Dünya
Azərbaycanlıları Kongresi (DAK) birləşməyə
doğru çox ciddi addımlar atarkən, hər bir
vətənsevər soydaşımızı sevindirib. Bununla
belə, sevinməyənlər də tapılıb.
1997-ci
ildə ABŞ-da yaranan DAK, 2003-cü ildə təşkilati
prinsiplərin pozulması
və təcrübəsizlikdən iki yerə parçalanmış,
hər iki tərəfdə düzgün prinsiplər üzərində
birləşməyə təlabat olsa da, ötən dövr ərzində
ayrı ayrılıqda fəaliyyət göstərməyə
məcbur olmuşdur. Nəhayət, 2007-ci ilin yayında DAK
qurultayindan sonra birilk istəyən qüvvələr çoxluq təşkil
etdiyindən hər iki tərəfdən komisyonlar qurularaq,
birləşməyə doğru aşağıdakı üç
əsas prinsip üzərində danışıqlara başlanıldı:
1-
DAK birləşərək müstəqil fəaliyət göstərən
bir təşkilat olmalı və Azərbaycanın daxili işlərində
tamamilə neyitral qalmalıdır;
2-
DAK diaspora təshkilatı olaraq aktiv fəaliyyət göstərməli;
3-
Kimsənin DAK adından istifadə edərək şəxsi
ambisyalarına və şəxsi maliyə qazanclarına izin
verilməməlidir.
Yuxarıda
qeyd olunan bu üç prinsip hər iki tərəfdən yaradılmış
birlik komisyaları arasında müzakirə edilərək
qəbul olunmuş və nəhayət, 2008 ilin may ayında
Avropa ölkələrindən birində birlik qurultayı keçirilməsi
haqqında qərar qəbul edilmişdir. DAK parçalanmasına
səbəb prinsip pozuntuları olduğuna görə, birlik müzakirəsində
də, şəxslər əvəzinə prinsiplər müzakirəyə
qoyulmuşdur. Əks halda birlik istəməyənlərin
atmosferanı zəhərləmə cəhdlərinin olacağı
əvvəlcədən də heç şubhə doğurmurdu.
Iran
rejimi kimi güclü düşmanın qarşısında
birləşmək millətimiz üçün tarixi bir zərurət
olsa da, birlik istəməyən bəzi şəxslər bu işə
maneçilik yaratmagdan çəkinmədilər. Nədənsə,
onlar prinsipləri muzakirə etmək yerinə şəxslərə
hücum etməyə üstünlük verdilər. Amma artıq kimisə
bəyənmirəmsə, ona Iran,
Amerika, Rusiya, Türkiye, Azərbaycan, Madaqaskar, Somalia casusu və
ya kimlərinsə nökəri olmaqda ittiham etmək milləti
aldatmır. Millətin gözü tərəzidir. Ən azından iş
görənlər və iş görmək iddasında
olanlar artıq hamıya bəlli olmaqdadır.
Ittihamçı
şəxslər həm də, bilməlidirlər ki, onların
prinsipləri müzakirə etmədən, şəxsi ambisiyalarından
irəli gələn hücumları
yalniz düşmanlarımızı sevindirir. Görünür bu şəxslər,
qoyulmuş prinsipləri müzakirə etmək iqtidarında
deyillər, çünki onların əsas problemləri elə
həmin bu prinsiplərdir. Misal olaraq, ticarət və
ictimai fəaliyyətləri qarışıq salıb, Bakıda
tədbirlərdə əl çalmağı, ya da Antalyada
istirahət etməyi "lobbiçilik" zənn edirlər.
DAK-ın
Idarə Heyəti və başqa yönətmənləri hər
qurultayda iştirakçılar tərəfindən seçilir. Bu iş
10 ildir davam edir. Seçmək və seçilmək hər bir üzvün
haqqıdır. Özünə güvənənlər birlik qurultayında
iştirak edib, sözlərini deyib, millətdən cavablarini ala
bilərdilər.Lakin bu adamlar şantaj yolunu seçiblər.
Birlik
əleyhinə olan bu şəxslər tələm
tələsik hazırlanmış və başqalarını
haqsız olaraq ittiham edən ziddiyətli yazılarını
bir-iki web sitəsinə yerləşdirir, sonra da bu yazıları
böyük bir hadisə baş veribmiş kimi email qruplarına göndərərək
bundan həzz alırlar.
Yazıların
birində oxuyuruq;
"Rusiya, İran, Türkiyə, ABŞ
və Əliev hakimiyətinin çabalarıyla dağılmağa
yaxınlaşan DAK-ı qurtarmaq mümkünmüdür?"
Bashqa
bir yazılarında oxuyuruq ki, guya qurultaydan
əvvəl Səbri Tebrizi, Obalı və bir iş adamı Türkiyədə
görüşüblər, böyük miqdarda pul alınıb və DAK
ın dağılması oradan başlayıb.
Bu
"qələm" sahiblerindən başqa bir yerdə
yenə də oxuyuruq ki "DAK ı beş ölkə (Rusiya, İran,
Azərbaycan, Türkiyə, ABŞ) yönətir"
Birincisi,
görəsən bu DAK nə qədər nəhəng təşkilatdır
ki, dünaynın iki super gücü sayılan Rusiya və Amerika onu dağıtmağa
çalışsalar da hələlik nail ola bilməyiblər, ona görə
də İran və Türkiyədən yardım alırlar, üstəlik
Əliyev hakimiyyəti və Azərbaycan dövləti də
kənarda qalmayıb.Bəlkə bu DAK ı dağıtmaq
üçün Çin və Avropa Birliyindən də yardım istənilsin.
Ikincisi,
bu DAK nə qədər zəifdir ki, bir nəfərin əli
ilə dağılır.Burada deməliyəm ki, mənim Türkiyəyə
son səfərim 2006 ilin mart ayında (Türksatdan
fəaliyyəti dayandırılan GÜNAZ TV nin işləri
üçün) olmuşdur və ona görə də belə böş
və yersiz ittihamlara cavab verməyə məncə ehtiyac da
yoxdur.
Üçüncüsü,
DAK nə qədər mürəkkəb bir təşkilat olubdur
ki, onu bir və ya iki ölkə idarə edə bilmir. Artıq
Rusiya, Amerika və İran aralarındakı ziddiyətləri
buraxıb və DAK ı idarə etmək üçün birləşiblər.
Hələ bu azmış kimi Türkiyə və Azərbaycan da
onlara yardım edirmiş?
Nə
qədər ziddiyətli, gülünc və komik yazılar. Görəsən
böyük həvəslə bu ziddiyətli yazıları yazıb
email qruplarına göndərən barmaq sayı shəxslər,
en azı yazıdıqlarını bir iki dəfə oxuyub
sonra web sitələrə yerləşdirmələri
daha yaxşı olmazmıydı? yoxsa " babam mənə kor
deyib, gəl gedənə vur deyib" etməyə nə
zərurət vardır? Atalardan başqa bir söz də qalıb.
" cəhənnəmə gedən dostunu da aparmag istər".
Dünya
siyasətində izolə olmuş Iran,
özünü başqa ölkələrə yapışdırmağa çalışır.
Bu şəxslər isə əl ələ verib esil düşmanımız
olan İran rejimini Azərbaycan və Türkiyə ilə bir yerə
qoyurlar.Amerika və Rusiya özləri bilərlər, amma
Azərbaycan və Türkiyə DAK düşmanları ola
bilməzlər. DAK ın əsas düşmanı
cəhənəmə getməkdə olan Iran
rejimidir. Qardaş ölkələrimizi ona müttəfiq
edənlər millətə cavab verməlidirlər. Üstəlik,
indiki birliyimizi istəməyənlər DAK düşmanlarının
siyahısında Azərbaycan və Türkiyənidə yerləşdiriblərsə,
dostlarını harda axtaracaqlar? Afrikada ya Latın Amerikasında?
Bu
şəxslərdən hər hansı məntiqli diskusiya
və ya dialoq gözləmək çətin olsa da, ən azı
istəyimiz ola bilər ki, lütfən adı çəkilən bu ölkələr
sırasında son qərara gəlsinlər. Aya, bu 5 ölkə düşmanlardırlar,
yoxsa DAK ı yönətənlər? Aya, bu
DAK o qədər güclüdür ki, Dünya onu dağıda bilmir,
ya o qədər zəifdir ki, bir nəfər onu dağıda
bilir? DAK bir diaspora təkilatıdır və ya bir
nəfərin atasından qalmış ticarət evi?
Sonda,
DAKın əsas düşmanı Iran
rejimi onun dostları isə özündən olan Azərbaycan və qardaş
Türkiyə olduğu halda, "bir nala, bir mıxa vurmağın
zamanı bitmişdir.
Artıq
mus mus demək yerinə Mustafa deməyin zamanı çatıb.
Birlik istəməyənlər, birlik prinsipləri üstündə
çətinlik çəkirlər. Çünki bu prinsiplər DAKın
xəttini açıq aydın göstərir. Heç olmasa bundan sonra DAK
müstəqil təşkilat olaraq, beynəlxalq arenada lobbiçilklə
məşğul olmalı, ticarət və ya siyasi alış
veriş
mərkəzi olmamalıdır. Iş görmək
istəyənlər buyursunlar. Bu baş bu meydan.
Düzgün
prinsiplər üzərində birləşmələr tarixi
zərurət və şəxslər üstündə didişmələr
isə bu zərurətə zidd hərəkətlərdir.
Əhməd
Obalı