چرا و
به چه دلیل
در
چند روز گذشته
شاهد و ناظر
بدترین حادثه
در نوع خود و
در بلوچستان
بودیم.
بلوچستانی که
مدتی قبل در
هجوم وحشیانه
خشکسالی همه
چیز خود را از
دست داد و مردم
در تنگناهای
گسترده
گرفتار شدند،
اما این بار
سیل و طوفان.
مدتها قبل
در درسهای که
در مبنا های
درسی تحصیلی
ام وجود داشت
به بحثی در
خصوص مدیریت
بحران Management
crisis
آشنا شدم ،
مدیریت بحران Management
crisis علمی است
که در آن به
تکنیکهای
علمی جهت کاهش
آلام و عواقب
یک حادثه
اشاره شده است
و به روشنی نقش
یک مدیر را در
ایجاد
عملکردی
مناسب جهت
مقابله با
بک حادثه را
شرح میدهد.
مدیریت
بحران Management
crisis
علمی است که
امروزه برای
هر مدیر در رده
های بالا
تشریح و تعریف
میشود. تا
بتواند بدین
وسیله
تواناییهای
درکی و علمی
خویش را از این
شیوه مدیرت
فوق العاده
برای کسانی که
در محدوده
مدیریتی وی
زندگی میکنند
به نمایش
بگذارد تا
بدین وسیله
مسولیتی که به
وی محول شده
است را به
بهترین شکل
اجرا و ائه
نماید.
اما حکایت
ما حکایت عالم
بی عمل است
حادثه
دشتیاری از
نوع حوادثی
بود که در علم
مدیریت بحران
به آن حادثه
مهار شدنی Adventure manageable
میگویند ،
حادثه ای که با
دقت به ظرایف
موجود در علم
مدیریت بحران
و عمل نمودن به
تکنیکها و
روشهای موجود
در آن عواقب
موجود در
حادثه را که
اهم آن یعنی
تخریبها و
کشتارها را
کاهش میدهد .
با دست زدن
به داشته ها
یعنی آنچه را
که قبل از وقوع
حادثه از نوع و
مکان وقوع
حادثه
میدانیم، و
اینکه طوفان
موسوم به
طوفان حاره ای
گونو Storm Goono
از چند روز قبل
در کشور عمان
آغاز شده بوده
و احتمال
رسیدن آن به
سواحل جنوبی
ایران و ایجاد
خسارات
احتمالی پیش
بینی شده بوده
است،
هواشناسی
ایران در
خبرهای
مختلفی که به
رسانه های
میداد ورود
این طوفان را
به ایران
اعلام کرده
بود، و اینکه
مسولین امر
فرصت کافی جهت
حداقل تخلیه
مردمی ، تجهیز
کردن
انبارهای کمک
رسانی ، بررسی
تکنیکهای
احتمالی
مقابله با
عواقب این
حادثه و مهمتر
از همه دادن
هشدارهای
لازم به مردم
جهت حفظ جان و
مال خویش در
برابر این
حادثه را
داشته اند.
اما
متاسفانه یا
سهل انگاری و
یا ناتوانی
این مسولین ،
در وظیفه ای که
بر عهده آنان
گذاشته شده
است موجبات
خسارات جبران
ناشدنی را شده
است و به نظر
بنده می بایست
عواقب این
حادثه را به
مسولین امر
نسبت داد نه
طوفان و حادثه
ای که به وقوع
پیوسته است.
تا دور روز
بعد از حادثه
مسولین از
وقوع این
حادثه بی
اطلاع بوده
اند،!!! آیا این
امکان دارد...
اما
تا چند روز بعد
از این حادثه
مردم از داشتن
حتی کیت
لوازم اولیه
زندگی محروم
بوده اند و
متاسفانه
مردم با همان
وسایل باقی
مانده از سیل
ویرانگر
اقدام به ساخت
سرپناه برای
حفاظت از جان
خود در برابر
حوادث
احتمالی
نمودند.
بی
مسولیتی
مسولین امر تا
بدانجا
پیشرفت که از
اطلاع رسانی
صحیح جهت کمک
رسانی و بسیج
مردمی برای
کمک اجتناب
نموده و حادثه
را یک رویدار
کوچک و کم
اهمیت جلو
داده بودند، و
اینکه زندگی و
ادامه حیات
انسانها هم
شده است اسباب
بازی و تفریح و
قهقهه بعضی از
مسولین.
بی
مسولیتیها تا
بدان مرحله
پیش رفت که مردم
حادثه دیده در
تماسی تلفنی
با نماینده
شهرستان
چابهار و
نیکشهر در
مجلس از وی
استمداد کمک و
یاری
مینمایند که
ایشان در جواب
مردم میگوید : "
من جلسه دارم
زنگ میزنم به
استاندار
میگویم به شما
کمک کند" و
بنده خدا
استاندار هم
که برای شرکت
در جلسه ای به
چابهار سفر
کرده بود و بعد
از حادثه به
دلیل بسته شدن
فرودگاه و
جاده ها در
چابهار مبحوس
شده بود،
اعلام کرد من
قبل از حادثه
آمده ام.
اما چرا و
به چه دلیل :
امداد
رسانی به مردم
دشتیاری را
میتوان در رده
ضعیف ترین
فعالیت
سیستمهای
مقابله با
حوادث و
مدیریت بحران
ایران نامید و
این درحالی
است که
ارگانها و
سازمانهای
همانند هلال
احمر ایران Iranian
Red Crescentو
کمیته امداد ،
سازمان
بهزیستی و دها
موسسه و
سازمان دیگر
در بروز حواث
اینچنینی و یا
بزرگتر از این
در کشورها و یا
شهر ها و
استاهای دیگر
توانی باور
نکردنی از خود
به نمایش
گذاشته اند.
1-
چرا
بعد از چند روز
از وقوع
حادثه،
خبرگزاری های
داخلی اقدام
به درج گوشه
های از حادثه
رخ داده و
کمکهای محدود
انجام گرفته
را داشتند؟
2-
چرا
بعد از چند روز
از وقوع
حادثه، اقدام
به توزیع چادر
که از آن به
عنوان یکی از
اساسیات کیت
کمکهای
امدادی اولیه
دانست بین
مردم توزیع
گردید؟.
3-
چرا در
این حادثه
مردم از داشتن
حتی کمترین آب
اشامیدنی و
مواد غذایی
محروم بوده
اند؟
4-
چرا
مسولین اقدام
به دروغ
پراکنی در
خصوص کمک
رسانی به مردم
مینمودند به
شرحی که مسولی
اعلام مینمود
که چندین
بیمارستان
صحرایی در
منطقه برای
مداوای
مصدومان و
حادثه دیدگان
برپا شده است و
مسولی دیگر در
همان زمان و در
بخشی دیگر
اعلام مینمود
که تاکنون هیچ
نوع خدمات
پزشکی و
درمانی به
مردم ارئه
نشده است؟
5-
...
6-
...
این چراها
و صداها عنوان
اینچنینی در
اذهان عمومی
مانده است و
مطمئنم کسی
جوابگوی این
سوالات نیست ،
زیرا عمق این
فاجعه انسانی
برای هیچکدام
از مسولین
محترم قابل
درک و ارزیابی
نبوده است.
و اینکه
آیا برای
بازسازی این
منطقه نیز به
همین شکلی و
روشی که در کمک
رسانی ارائه
نمودیم اقدام
خواهد کرد یا
خیر؟
موسسه
نگاران
فعال
در توسعه
بلوچستان