تورکیه،
ایران،
آذربایجان،
ارمنستان و
گرجستان در
شعاع تهدید
موثر اتمی
هستند
روز
یکشنبه مورخ
هشتم نیسان(آوریل)
سال 2007 (مطابق19
فروردین ماه
سال 1386)، در
سمیناری که با
عنوان "آیا
خطر را متوجه
شده اید؟!" در
آنکارا، با
شرکت
فیزیکدانان،
حقوق دانان،
سیاستمداران
و خبرنگاران
برگزار شد، «
نیروگاه اتمی
متزامور» در
ارمنستان، با
استناد به
گزارشهای
سازمانهای
بین المللی،
بعنوان
خطرناکترین
نیروگاه اتمی
جهان معرفی شد.
این
نیروگاه در
فاصله 16
کیلومتری
تورکیه، 60
کیلومتری
ایران، 70
کیلومتری (نخجوان)
آذربایجان، 120
کیلومتری
گرجستان، 280
کیلومتری
روسیه و 300
کیلومتری
عراق قرار
دارد.
پروفسور
دکتر سینان
اوغان:
در
لحضه انفجار
نیروگاه هسته
ای متزامور،
شهر مرزی
ایغدیر با
دهها هزار نفر
جمعیت در عرض
چند دقیقه
نابود خواهد
شد و سپس طی 24
ساعت، بخشهای
وسیعی از
ارمنستان،
شرق تورکیه،
غرب
آذربایجان،
شمال غرب
ایران و جنوب
گرجستان در
معرض تشعشعات
مستقیم رادیو
اکتیویته
قرار خواهند
گرفت و دست کم
نیمی از جمعیت
خود را از دست
خواهند داد. وی
همچنین اظهار
داشت که با
توجه به اینکه
سوخت اتمی این
نیروگاه توسط
هواپیماهای
فرسوده روسی
حمل می گردد در
هر پرواز،
احتمال سقوط
این
هواپیماها و
بدنبال آن
بروز یک
انفجار اتمی،
حادثه متصور و
البته بسیار
خوفناکی است!
پروفسور
دکتر سومر
شاهین:
اگر بین
تکنولوژی
هسته ای غرب و
شرق مقایسه ای
به عمل آید
مشخص خواهد شد
که تکنولوژی
هسته ای غرب به
مراتب بیشتر
از روسیه، به
مسایل ایمنی
نیروگاه های
هسته ای توجه
کرده و به این
ترتیب از ضریب
امنیتی
بالاتری
برخوردار است.
در نسل چهارم
نیروگاههای
هسته ای غرب
این مسایل بیش
از پیش مورد
توجه قرار
گرفته است. این
در حالی است که
نیروگاه هسته
ای متزامور
مطابق
تکنولوژی نسل
اول روسیه
ساخته شده است!
اما این
نیروگاه از
بعد دیگری نیز
خطرناک است.
زباله های
هسته ای
متزامور در
منطقه اشغالی
قره باغ دفن می
شود که این
رفتار حکایت
از عدول جدی
دولت ایروان
از قواعد بین
المللی دارد.
دکتر
جنید پولاد،
خبرنگار:
گزارشهایی
که بصورت
مستند از شهر
مرزی ایغدیر و
حومه آن واقع
در 16 کیلومتری
نیروگاه
متزامور تهیه
شده مبین بروز
تغییرات
محسوس در حیات
نباتی،
افزایش موارد
ابتلا به
سرطان، مرگ و
میر غیر
مترقبه
حیوانات،
تولد
نوزادهای
ناقص الخلقه ...
است. همچنین
بوی متعفنی
که ناشی از
فعالیت
نیروگاه اتمی
متزامور است
بعضا کل منطقه
را می پوشاند.
مردم از نظر
روحی در وضعیت
بسیار بدی
هستند. کودکان
دچار افسردگی
شده و بعضا
اظهار می کنند
که شبها از شدت
واهمه قادر به
خوابیدن
نیستند. زلزله
خیز بودن
منطقه نیز بر
ترسها افزوده
است. با هر
لرزه ای مردم
می پندارند که
نیروگاه
متزامور
منفجر خواهد
شد.
عبدالله
بوکسور:
متزامور
در راس
نیروگاههای
اتمی
خطرآفرین در
جهان قرار
گرفته است. این
نیروگاه
تاکنون در کل 150
حادثه و در این
میان 5 حادثه
مهلک را شاهد
بوده است. دولت
روسیه نیز به
اندازه دولت
ارمنستان در
قبال حوادث
اتفاقی این
نیروگاه
مسئول است.
چراکه سوخت
این نیروگاه
را تامین می
کند و
دانشمندان
اتمی این کشور
در این
نیروگاه
فعالند. حتی
دولت
ارمنستان از
بابت سوخت
نیروگاه در
حدود 40 میلیون
دلار به روسیه
مقروض است.
ارامنه جهت
ادای این غرض و
همچنین
پرداخت بهای
گازی که از
ایران دریافت
می کنند
پیوسته بر
میزان فعالیت
این نیروگاه
می افزایند تا
با تولید
نیروی برق
بیشتر و فروش
آن به ایران و
گرجستان بخشی
از کمبودهای
اقتصادی خود
را جبران کنند.
در چنین شریطی
همکاران
ایروان نیز
درقبال خطرات
نیروگاه هسته
ای متزامور به
اندازه
ارامنه
مسئولند. خطر
نیروگاه هسته
ای متزامور به
حدی جدی است که
سکوت دولتها
به مثابه
خیانت آنها به
حیات بشری،
محیط زیست و
بخصوص ملتهای
تحت مخاطره
خود تلقی
خواهد شد.
پروفسور
دکتر اوزجان
اولتانیر:
دولت
تورکیه در
مسئله
نیروگاه اتمی
متزامور، با
رژیمی روبرو
است که در
قانون اساسی
خود بخش شرقی
تورکیه را
ارمنستان
غربی می نامد و
تمامیت ارضی
جمهوری
آذربایجان را
مورد حمله و
اشغال قرار
داده است. در
واقع کار کردن
با رژیم
ایروان که
توسط
افراطیون
داشناک اداره
می شود کار
بسیار سختی
است و تابع
منطق متقابل
نیست. وی
همچنین افزود:
در حال حاضر
تمامی مساعی
دولت آنکارا
می بایست صرف
تعطیلی این
نیروگاه شود.
امروزه در
سراسر جهان 30
کشور واجد
انرژی هسته ای
هستند.
بطورکلی 435
نیروگاه هسته
ای در حال
فعالیت است.
تاکنون 18
کشور، اقدام
به تعطیلی 119
واحد خطر زای
هسته ای خود
کرده اند. دو
کشور از این
مجموعه،
دارای هیچ
نیروگاه اتمی
دیگری نیستند.
در ارمنستان
دو نیروگاه
هسته ای وجود
دارد. "آرمنیای
یک" بعد از
زلزله سال 1988
شدیدا آسیب
دید و تعطیل شد.
"آرمنیای دو"
نیز بعد از
وقوع این زمین
لرزه به مدت
هفت سال تعطیل
شد که
متاسفانه به
دنبال خواست
دولت ایروان و
انجام برخی
تعمیرات سطحی
توسط روسها
دوباره فعال
گردید. در حال
حاضر فعالیت
این نیروگاه
به شدت خطر
آفرین است.
متخصصین
آلمان و
فرانسه نسبت
به تعمیر
نیروگاه اول
اظهار عجز
کرده ودر خصوص
امکان تعمیر
نیروگاه دوم
ابراز تردید
شدید کرده اند.
در حال حاضر با
توجه به اینکه
ارمنستان
اقدام به خرید
گاز طبیعی از
ایران و روسیه
می کند می توان
گفت که این
کشور به حد
کافی از منابع
هیدرو کربن و
هیدروالکتریک
جهت تولید
انرژی سالم
برخوردار است.
اما به نظر می
رسد که
ارمنستان می
کوشد تا این
نیروگاه را به
عنوان اهرم
فشاری عیله
تورکها مورد
استفاده
سیاسی قرار
دهد. این
درحالی است که
مقامات
ارمنستان
چندین بار
بصورت مضحکی
اعلام کرده
اند که
ارمنستان یک
کشور هسته ای
است و از این
زاویه به
امنیت خود می
اندیشد!
همچنین
ذکر این نکته
لازم است که
اتحادیه
اروپا برای
تعطیلی این
نیروگاه،
حاضر به
پرداخت 100
میلیون یورو
می باشد که
ایروان در
مقابل 1.5
میلیارد یورو
طلب می کند!
دکتر
شنول
کانتارجی:
روابط
آنکارا با
ایروان شامل
دو محور ذیل
است:
-
اظهارات
و اقدامات
خصمانه
ایروان علیه
آذربایجان و
تورکیه
-
اظهارات
و اقدامات
دوستانه
آنکارا نسبت
به دولت
ایروان و نیز
مهاجرین
جویای کار
ارمنی در
تورکیه
وی با
اظهار تاسف از
ادامه این
روند خواستار
موضعگیری
متقابل دولت
تورکیه شد. او
در خصوص شرایط
آغاز مناسبات
سیاسی، فی
مابین دولتین
آنکارا و
ایروان اظهار
داشت:
1-
نیروگاه
اتمی متزامور
بلافاصله
تعطیل شود.
2-
مرزهای
تورکیه از
جانب
ارمنستان،
بدون قید و شرط
به رسمیت
شناخته شود.
3-
موادی
از قانون
اساسی
ارمنستان که
علیه تورکیه
واجد ادعای
ارضی است
تغییر یاید.
4-
محتوای
کتابهای درسی
مدارس ارمنی،
مملو از تلقین
نفرت از
تورکان و
مسلمانان در
اذهان کودکان
ارمنی است. جهت
گیری این
کتابها تغییر
یاد و در
راستای
احترام به
همسایگان و
همه انسانها
تالیف شود.
5-
ارامنه
از اراضی
اشغالی
آذربایجان
خارج شوند.
6-
کریدور
مابین نخجوان
و آذربایجان
بازگشایی شود.
7-
به
ادعای دروغین
نسل کشی
ارامنه خاتمه
داده شود.
8-
ارامنه
دست از حمایت
تروریستهای پ
ک ک بردارند.
بیانیه
اجلاس: چرا به
متزامور، "نه"،
باید گفته شود!
فاجعه
انفجار
نیروگاه اتمی
چرنوبیل در 26
آوریل سال 1986 در
اوکراین نشان
داد که
نیروگاههای
ساخته شده با
تکنولوژی
قدیمی روسیه
تا چه حد
خطرناک است.
لذا همه کسانی
که مدافع حقوق
بشر و محیط
زیست هستند می
بایست جهت
تعطیلی
نیروگاه اتمی
متزامور که به
مراتب
خطرناکتر از
نیروگاه اتمی
چرنوبیل می
باشد در
راستای تعهد
به وظایف خطیر
خود به پا
خیزند.
نیروگاه
اتمی متزامور
حیات را در
بخشهای وسیعی
از تورکیه،
نخجوان(آذربایجان)،ایران
و گرجستان
تهدید می کند.
در واقع
براساس
دستورالعملهای
موجود یک
نیروگاه اتمی
دست کم می باید
در فاصله 90
کیلومتری از
محل سکونت
انسانها
ساخته شود. این
در حالی است که
نیروگاه
مزبور در 16
کیلومتری شهر
مرزی ایغدیر
در تورکیه و 40
کیلومتری شهر
ایروان در
ارمنستان
قرار دارد.
همچنین
براساس
استانداردهای
بین المللی
ساخت نیروگاه
هسته ای در
مناطقی که تحت
تهدید زلزله
هایی با قدرت
بیش از 5 ریشتر
قرار دارند
ممنوع است. اما
به رغم این
قانون،
متزامور در
منطقه گسل
فعال آغری داغ
(آرارات) قرار
گرفته است. این
در حالی است که
در این منطقه
امکان بروز
زمین لرزه
هایی با قدرت
بیش از 9 ریشتر
نیز متصور است.
بعنوان مثال
زلزله شدید
سال 1988 در
ارمنستان که
منجر به مرگ
دست کم 25 هزار
ارمنی گردید
سبب بروز
خسارات جدی در
بلوک دوم این
نیروگاه شد.
متعاقب این
حادثه دولت
وقت شووری
اقدام به
تعطیلی این
نیروگاه کرد.
اما دولت
ارمنستان
بدون توجه به
وجود مخاطرات
جدی موجود، در
سال 1995 اقدام به
بازگشائی این
نیروگاه آسیب
دیده نمود. به
این ترتیب
نیروگاه
متزامور
نخستین
نیروگاه اتمی
جهان است که
بعد از یک دوره
تعطیلی،
دوباره
بازگشائی شده
است.
نیروگاه
اتمی متزامور
که مطابق
نخستین نسل
نیروگاههای
اتمی شوروی
ساخته شده است
فاقد
تکنولوژی
مدرن،
امکانات
حفاظتی و
ملزومات
امنیتی است. به
رغم همه
اخطارهای بین
المللی از یک
طرف، هسته
نیروگاه،
فاقد زره های
حفاظتی است و
از طرف دیگر در
حال منتشر
کردن گازهای
حاوی ذرات
رادیو
اکتیویته در
اتمسفر می
باشد.
با
توجه به اینکه
نیروگاه
متزامور جهت
خنک کردن
سیستم مرکزی
خود از آب
رودخانه های "آرپا
چائی" و "آراز"(ارس)
استفاده می
کند و فاضلاب
حاصله را بدون
هرگونه
پالایش،
مجددا در
رودخانه های
مزبور رها می
سازد، می توان
گفت که متزامور
مشغول آلوده
کردن آب این
رودخانه ها و
نیز حوضه
آبریز آنها به
ذرات رادیو
اکتیویته می
باشد. این امر
سبب شده تا طی
چند سال اخیر
شاهد افزایش
موارد ابتلا
به سرطان و نیز
عوارض دیگری
چون سقط جنین و
تولد کودکان
ناقص الخلقه
در منطقه
باشیم.
با توجه به
تکنولوژی
قدیمی این
نیروگاه و
همچنین
اظهارنظر
سازمان بین
المللی انرژی
هسته ای،
نیروگاه
متزامور در
بین 145 نیروگاه
خطر زای موجود
در جهان از
لحاظ میزان
خطر آفرینی در
راس جدول قرار
دارد.
توجه به
این امر لازم
است که حکومت
ارمنستان در
نزد اعضای
اتحادیه
اروپا و شورای
اروپا، در سال
1999 ، در اجلاس
بروکسل متعهد
شده بود که در
سال 2004 نسبت به
تعطیلی کامل
این مرکز
اقدام کند. اما
متاسفانه
دولت ایروان
با بهانه کردن
کمبود انرژی،
خواهان ادامه
فعالیت این
نیروگاه تا
سال 2016 می باشد.
با توجه به
اعلام خطر از
سوی دولتهای
جهان و در صدر
آن دول
اتحادیه
اروپا و
درخواست
تعطیلی بدون
فوت وقت این
نیروگاه، می
توان با جسارت
ادعا کرد که هر
فعالیتی که
متضمن تعطیلی
این نیروگاه
باشد اقدامی
است در دفاع از
بشریت و طبیعت.
جهت اطلاعات
بیشتر می
توانید به این
سایت رجوع
کنید:
http://www.turksam.org/metsamor/metsamor.asp
فاجعه
وحشتناک
چرنوبیل
انرژی هسته
ای یک منبع سوخت
بسیار گران و
بس خطرناک و
زیانبار است. اکثریت
روشنفکران
صلح دوست جهان
با کمال میل از
این «حق» خود می
گذرند و تلاش
می کنند تا
دولت های خود
را وادار به
بستن
حتا
آن تأسیسات
اتمی کنند که
برای مصارف
صلح آمیز و
تولید برق به
کار می روند.
تجربه
و تکنیک نشان
داده که علاوه
بر انرژی های
فسیلی مانند
نفت می توان از
باد و خورشید
برای تولید
انرژی
استفاده کرد.
به
ویژه در ایران
که از یک سو از
منابع نفت و
گاز وسیع و از
سوی دیگر از
روزهای
آفتابی و مناطق
وسیع بادخیز
برخوردار
است، اصرار بر
دستیابی بر
انرژی هسته ای
معنایی جز بر
باد دادن ثروت
ملی و در خطر
قرار دادن ملت
و مملکت ندارد.
بخشی از
پیامدهای
فاجعه بار
تشعشات اتمی
انفجار
چرنوبیل که
سخن گفتن از آن
در جمهوری
اسلامی ممنوع
است، گریبان
نسلی را گرفت
که هنوز به
دنیا نیامده
بود. کودکان
چرنوبیل
قربانیان
بلندپروازی
زمامدارانی
هستند که هرگز
به مردم نمی
اندیشند.
بزودی بیست
سال از انفجار
اتمی چرنوبیل
می گذرد.
26 آوریل 1986 بود
که بلوک شماره
4 یک نیروگاه
اتمی شوروی در
نزدیکی شهر
چرنوبیل واقع
در اوکرایین
منفجر شد.
نخستین
گزارشها به
وقوع یک زلزله
اشاره داشتند.
چندی طول
کشید تا جهان
دریافت دومین
انفجار اتمی
بزرگ پس از
انفجار مایاک
(29 سپتامبر 1957 در
روسیه) و یکی
از عظیم ترین
فجایع محیط
زیستی رخ داده
است.
دولت
شوروی سه روز
پس از وقوع این
انفجار آغاز
به تخلیه
منطقه نمود و 135
هزار نفر را از
محل دور کرد.
در این انفجار
203 نفر زخمی
شدند که 31 نفر
از آنان جان
باختند. بیشتر
آنان افراد
آتش نشانی،
سرباز و
امدادگرانی
بودند که به
کمک شتافته
بودند. سازمان
ملل شمار کشته
شدگان این
انفجار را 125
نفر اعلام کرد.
بر
اثر این
انفجار بخش
وسیعی از مواد
رادیوآکتیو
آزاد شده به
صورت ابرهای
رادیوآکتیو
به سوی
کشورهای
اسکاندیناوی
و اروپای غربی
به حرکت در آمد.
مواد
رادیوآکتیو
سپس به صورت
باران وارد آب
و زمین شد و
محیط زیست و هم
چنین مواد
غذایی را یا به
صورت مستقیم
به شکل سبزی و
میوه و یا
نامستقیم از
طریق شیر و
گوشت حیوانات
خوراکی شدیدا
آلوده کرد.
آثار این مواد
هنوز در قارچ
های استان
باواریا در
آلمان وجود
دارد.
{گفته
میشود طی 20 سال
گدشته 100 هزار
نفر تنها در
اوکراین تحت
تاثیر تبعات
این انفجار
درگذشته اند.}
در
زیر چند عکس از
کودکان
چرنوبیل را می
بینید که تنها
مشتی از نمونه
خروار خرابی
هایی است که از
انفجار اتمی
باقی می مانند:
جهت اطلاعات
بیشتر می
توانید به این
سایت رجوع
کنید:
http://www.alefbe.com/TschernobylKinder.htm
فرزاد صمدلی
نهم آوریل 2007