سرمايه - براساس پژوهشي كه احمد رحيمي مددكار اجتماعي در بررسي وضعيت كودكان خيابان انجام داده است، والدين 40 درصد از كودكان، خيابان از هم طلاق گرفته و 30 درصد اين كودكان، والديني معتاد دارند.
در حالي كه براساس برآورد كارشناسان سازمان يونيسف، تعداد كودكان كار خياباني در ايران از 400 هزار تا يك ميليون نفر تخمين زده مي‌شود مقامات رسمي كشور تعداد اين كودكان را در تهران 20 هزار و در كل كشور 200 هزار نفر برآورده كرده‌اند.
كودكان كار خيابان كودكاني هستند كه براي كمك به اقتصاد خانواده روزها را در خيابان به تكدي‌گري و شغل‌هاي كاذب چون گل و روزنامه‌و فال‌فروشي و گاه بزهكاري مي‌گذرانند.
پنج درصد از كودكان كار را كودكان خياباني تشكيل مي‌دهند كه در خيابان‌ها ساكن هستند چرا كه يا از منزل رانده يا متواري شده‌اند و يا خانواده‌اي ندارند تعدادي از اين كودكان ابتدا به دلايل پيش پا افتاده جزو كودكان كار خياباني شده و سپس براي تامين معاش به بزه‌هايي چون سرقت از فروشگاه‌ها، سوپرماركت‌ها، سرقت راديوضبط از اتومبيل‌ها و پس از آن‌ها زورگيري و كيف‌زني و در نهايت سرقت از منازل روي مي‌آورند و به اين ترتيب تبديل به بزهكاران حرفه‌اي و مجرمان سابقه‌دار مي‌شوند.
در اين پژوهش خصوصيات و خرده‌فرهنگ‌هاي اين كودكان ساكن خيابان بررسي شده است.
براساس اين پژوهش، كودكان خيابان به دليل سوءتغذيه و فشارهاي مختلف محيطي و خانوادگي و عدم رشد فيزيكي چند سال كوچك‌تر از سن واقعي خود به نظر مي‌رسند و به دليل اقامت در مكان‌هاي آلوده، سرد و نمناك، نبود غذاهاي پرانرژي و ويتامينه و آلوده بودن محيط‌زيست چهره‌هاي زردگونه و لاغر دارند.
اين كودكان به دليل تعاملات متعدد روزانه، هوش اجتماعي بالايي دارند اما اعتماد به نفس آن‌ها كم است و دچار درونگرايي، روان پريشي و روان رنجوري بيش‌تري نسبت به كودكان عادي هستند.
يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهند كه 90 درصد كودكان 14 تا 18 سالهء خيابان دچار مشكلات فراواني در زمينهء رشد جسمي، ذهني، عاطفي و اجتماعي هستند. به طوري كه 85 درصد احساس ناامني و ترس،_80 درصد دچار پرخاشگري و خشونت و بي‌اعتمادي به ديگران، 75 درصد دچار بحران هويت، 60 درصد انتقام‌جويي و خصومت، 55 درصد اضطراب و 45 درصد افسردگي دارند.
وضعيت سلامت جسماني اين كودكان، از موارد ديگري است كه در اين پژوهش مورد بررسي قرار گرفته است. 86 درصد دچار كاهش وزن، 80 درصد كاهش قد، 82 درصد بيماري‌هاي پوستي و 80 درصد دچار كم‌خوني هستند. اختلالات شنوايي، بيماري‌هاي گوش و حلق و بيني نيز در 70 درصد آن‌ها مشاهده مي‌شود.
بيش‌تر اين كودكان يا ساكن تهران هستند و يا ازكرمانشاه، كردستان، خراسان، همدان و افغانستان به تهران آمده‌اند.
براساس نتايج اين تحقيق 54 درصد كودكان خيابان در مقطع راهنمايي ترك تحصيل كرده و 30 درصد آن‌ها بي‌سواد هستند.
بالا بودن گرايش به مصرف مواد مخدر در بين كودكان خيابان يكي ديگر از يافته‌هاي اين تحقيق است. به طوري كه بيش‌تر كودكان خيابان سيگار مي‌كشند و برخي از آن‌ها به حشيش و ترياك آلوده‌اند و درصد كمي نيز به هروئين معتادند.
مصرف مواد مخدر در اين كودكان گاه براي فرار از سرما، افسردگي و تنش‌هاي رواني و خستگي‌هاي جسماني و يا به‌خاطر لذت‌جويي و يا كسب شخصيت و خودنمايي است.
در بررسي درآمد اين كودكان محقق به اين نتيجه مي‌رسد كه غير از 10 درصد درآمد ماهيانه كم‌تر از 45 هزار تومان است مابقي درآمدهايي از 70 تا 100 تومان، 100 تا 1300 تومان و بالاتر دارند به طوري كه حداكثر درآمد آن‌ها 450 هزارتومان است.
در اين تحقيق از لوازمي كه كودكان خيابان با خود حمل مي‌كنند به پتو، پيچ‌گوشتي، پنجه بوكس، زنجير، چاقو، سيگار، كبريت، فندك، نوار كاست، راديو ضبط كوچك دستبند و گردنبند اشاره مي‌شود. و اين‌كه اين كودكان معمولا به دور باقالي فروش‌ها، سيگار فروش‌ها و لبوفروش‌ها جمع شده و با عجله غذاهاي سرد و پرهيدراته را مي‌خورند.
از محل خواب آن‌ها نيز به امامزاده‌ها، اتوبوس خواب‌ها، پارك خواب‌ها، ساختمان‌هاي نيمه‌كاره، امامزاده‌ها، مساجد و شمشادهاي بلوارها و حتي روي درختان اشاره شده است. به‌طوري كه در حرم امام خميني به‌طور متوسط حداقل 200 كودك خياباني و فراري به سر مي‌برند. در عين حال در برخي از سينماهاي جنوب شهر تهران نيز در هر سانس از پخش فيلم حداقل ده‌ها نفر از اين كودكان در خواب ديده مي‌شوند.