Güntay  Cavanşir

Səni sevəcəyəm mən…

Bu sevda əbədidir, ey Ucaruh dilbərim

Göylərin boşluğuna, çilənər zərrələrim

Səni arar dodağım, qırıq-qırıq əllərim

Özgürlüyüm sarğındır, o ruhda o bədəndə

Səni sevəcəyəm mən, sən məni sevməsən də

Bu sevdanın yolunda, əgər belim bükülsə

Ayrılıq əlləriylə, sevən qəlbim sökülsə

Ruhuma umutsuzluq, saçıma qar tökülsə

Menim məhəbbətimə, biganə qalsan sən də

Seni sevəcəyəm mən, sən məni sevməsən də

Səni sevdim gözəl qız, xəyallarım duruldu

Ürəyimdə sevdadan, yeni dünya quruldu

Mənim könlüm sevməkdən, nə durdu, nə yoruldu

Bu mehriban diyarda, bu sevimli vətəndə

Səni sevəcəyəm mən, sən məni sevməsən də

Mən bu ulu sevginin, əvət əsiri oldum

Sevdalı əsarətdə, özgürlüyümü buldum

Eşqin iradəsiylə doğru yola qoyldum

Mən bu yoldan bezmərəm, yolun kökü sinəmdə

Səni sevəcəyəm mən, sən məni sevməsən də

Məhəbbəti könlümdə, selləndirər bu sevda

Ürəyimin tellərin, dilləndirər bu sevda

Məndə yeni duyğular, gülləndirər bu sevda

Məhəbbətin önündə, səcdəyə gəldim mən də

Səni sevəcəyəm mən, sən məni sevməsən də

Mənim nəm nəfəslərim, tellərini titrədər

Sənin qara gözlərin, gecəmə ulduz ələr

Qoy gözlərim kor olsun, səndən dönərsəm əgər

Mənim sevgi naməmi, sən yellərə versən də

Səni sevəcəyəm mən, sən məni sevməsən də

Qəlbimi ayağının, altına atsan da sən

Yenə də bu sevdadan bir an əl üzmərəm mən

Nəfəsindən ömrümə, yayılsa da duman, çən

Sərgərdan qalar olsam, bu dumanda bu çəndə

Səni sevəcəyəm mən, sən məni sevməsən də

Həsrətində titrəyən, mənim yazıq ürəyim

Ayrılıq əlləriylə qazıq—qazıq ürəyim

Sənsizcə öz içində, olmuş azıq ürəyim

Ruhuma əmr əyləyən, bir sevgi vardır məndə

Səni sevəcəyəm mən, sən məni sevməsən də

Qovuşmadan ölərsəm, qəbrim üstə gələrsən

Həsrətindən can verən, aşiqini dilərsən

Məzarımdan yüksələn, tüstüləri görərsən

Bu eşqin alovundan, od tutacaq kəfən də

Səni sevəcəyəm mən, sən məni sevməsən də

Dodağından emdiyim, ləzzətlər itməyəcək

Torpağın altında da, tənimden getməyəcək

Məzarımın üstündə, lalə olub bitəcək

Bir şərqi səslənəcək, yaz yelləri əsənde

Səni sevəcəyəm mən, sən məni sevməsən də

Bizim sönməz eşqimiz, torpaqda tutmaz qərar

                 Uzayların bağrında, yüksəlib də barınar

Yağmur olub, nur olub, göylərdən yerə yağar

        Yağmur şərqisi söylər; dağ da, çöl də, çəmən də

        Səni sevəcəyəm mən, sən məni sevməsən də

(Təbriz-1985)— (Bakı-1999)— (Tampere2006)