در آستانه مراسم بزرگداشت بابك، قهرمان ملي آذربايجان

امسال برگزاري هرچه باشكوهتر مراسم بزرگداشت قهرمان ملي آذربايجان، بابك خرم دين از اهميت بسيار زيادي برخوردار است. پس از نتايج مرحله اول انتخابات رياست جمهوري كه در آن كمتر از نصف واجدين حق راي شركت كردند و از ميان همان راي دهندگان نيز مهندس مهرعليزاده كه شفافترين شعارها را در حمايت از حقوق حداقلي مليتها بيان كرده بود، در سه استان آذربايجان شرقي و غربي و اردبيل حائز اكثريت آرا شدند؛ برگزاري باشكوهتر مراسم در قلعه بابك، مي تواند نتايج پيروزيهاي انتخاباتي را براي حركت ملي آذربايجان تكميل نمايد.

اما مراسم امسال از حساسيتهاي ديگري نيز برخوردار است كه بايد به آن توجه ويژه داشت. با پيروزي احمدي نژاد در انتخابات دور دوم و احتمال افزايش محدوديتها در سالهاي آتي، مراسم امسال نه تنها بايد هرچه باشكوهتر برگزار شود بلكه در عين حال بايد با نهايت نظم و بدون هرگونه حركتهاي افراطي و تحريك آميز انجام گيرد تا بهانه اي دست حكومتيان براي اعمال محدوديتها داده نشود.

در مراسم امسال و سالهاي سخت پيش رو (سالهاي حاكميت يكدست راست افراطي) طرفدران استقلال آذربايجان، در عين احترامي كه به عقايد آنها داريم، بايد تقيه پيشه كنند و از مطرح كردن شعارهاي خود و تبليغات علني خود به شدت پرهيز نمايند تا ما بتوانيم اين دوران سخت را به سلامت بگذرانيم. زيرا ما مراسم بزرگداشت بابك را به همين راحتي به اين مرحله نرسانده ايم كه به راحتي هم از دست بدهيم.

در مبارزه سياسي، حركتهاي افراطي و به عبارت ساده تر خود را به دامان خشونت طلبان انداختن هرگز نشانه شجاعت و شهامت نيست بلكه نشانه ناپختگي سياسي است كه مي تواند حاصل اين همه سال مبارزه را نابود كند. در واقع بايد حكومت سركوبگر را در حسرت حتي يك حركت افراطي باقي گذاريم تا نتواند بهانه اي براي سركوب پيدا كند.

اين يك اصل در مبارزه سياسي است كه هرچه حاكمان خشن تر و سركوبگرتر باشند، بايد مبارزان صلح جويانه تر و مسالمت آميزتر به حركت خود ادامه دهند بنا به يك دليل بسيار ساده، كه اگر بنا به رويارويي خشونت آميز باشد، مطمئنا حاكمان سركوبگر و مسلح پيروز خواهند بود. لذا ما در راه مبارزه خود بايد روشهاي مسالمت آميز بزرگاني چون نلسون ماندلا را الگوي خود قرار دهيم.

همين مساله در خصوص نشريات داخل كشور نيز صادق است و آنها نيز بايد به قول معروف دست به عصا راه بروند تا ما حداقل دست آوردهاي چندين ساله خود را از دست ندهيم. زيرا در سالهاي تحت حاكميت افراطيان شايد گرفتن مجوز انتشار يك نشريه به همين راحتي نباشد اما مي توان با كمي تغيير لحن، بهانه اي براي بسته شدن نشريات موجود به خودكامگان نداد.

اما آنچه در بالا گفته شد به معني رعب و وحشت در درون مبارزان نبايد تعبير شود، بلكه بايد به معني درك وضعيت موجود و حركت آگاهانه باشد و به عبارت دقيقتر ما در مرحله فعلي نبايد سطح شعارها و درخواستهاي خود را افزايش دهيم بلكه بايد بيشتر در زمينه گسترش سطح آگاهي هاي مردم از حقوق و آزاديهاي آنها در همان سطحي كه تا به امروز در نشريات داخل كشور نشر شده باشيم و در واقع از كيفيت گذر كنيم و به كميت برسيم و افراد ناآگاه بيشتري را در جامعه از حقوق خود حداقل در چهاچوب همين قانون اساسي فعلي آگاه نماييم.

                                                                                                           آيدين تبريزي