Güntay Gənalp

Babək qalasında monoloq

Içimdən bir səhər gördüm, ki bir duyğu dumanlandı

İçib Qorqud bulağından, doyan könlüm ozanlandı

Varıb rəqs eyləyən ruhum, olub özgür işıqlandı

İçimdə mutlu ər doğdu, erənləndi, şamanlandı

Muğamatım bu torpaqlarda, tarlandı, kamanlandı

           Qopub köksümdə bir tufan ve bir tariix şanlandı

           Və bir sazın havasıyla sönük hissim də canlandı

Xəyalım, düşlərim, hissim, Kəleybərdə məkanlandə

Söküldü tarixin bağrı, keçən bir çağ zamanlandı

Həqiqət üstünü örtmüş, xurafatlar yalanlandı

Evət haykırtılar burda, yoğun səslə cahanlandı

               Mənim ruhumda, hissim də, emir almışdı Babəkdən

               Ərənlik, alpərənlik də, qalıt qalmışdı Babəkdən

Nasıl olmuş o ağbirçək qadın dağlara varmışdır?

Bu çağrılmışlığın sirri bütün ruhları sarmışdır

Bağımsız yurd amacı, qaranlıqları yarmışdır

Bu dağlardan qopan səslər, yatanları uyarmışdır

                    Uluslaşmış, ulaşmış duyğular burda oluşmuşdur

                     Şüurlardan və düşlərdən, axib yurda doluşmuşdur

O Zənganlı gözəl kimdir, ki daim həp təlaş eylər

“Bağımsızləq mənim haqqım” deyib de şərqilər söylər

Bayanlar və bu baylar qarşəsənda baş əyər göylər

                     Gözəllik, alpərənlik bir bütün şəklindədir ey yar

                     Kəleybərdən gələn səslə, umutlanmışdır Altaylar

Sənin bağrənda bir yankı, dərin bir çağrı var dağlar

Qaranlıq ordusundan mı, qalan sərt ağrı var dağlar

Əvət bu yurd için ölmüş, ərənlər bağrı var dağlar

                     Bütün vicdanını sevda, ve özgürlük saran gəlsin

                     Həqiqət, eşq, heysiyyət, şərafət axtaran gəlsin

Bir mahnı

Qalanın başında qaladım tonqal

Dedim çağlar boyu dağlar esen qal

Sirrimi saxlasın her gedik, her yal

                         Ruhumu barındır, dolaşdır dağlar

                         Gelecek soylara ulaşdır dağlar

Qaladan qalaya atımı sürdüm

Babek qalasında bir gözel gördüm

Nazlıca yarımın saçını hördüm

                          Mene sevdiceyim; hazırlaş-dedi

                          Yurd  qazan, ölke al, dağlar aş dedi

Dağların başında bir qala qurdum

Qurduğum qalaya güvendi yurdum

Çağlardan çağlara bir ses duyurdum

                          Bizimdir bu ulu, qocaman dağlar

                          Bizim arxamız ol her zaman dağlar