خواهان اجتماع آزادانه در قلعه بابک هستيم
نامه
گروهی از
آذربايجانيان
به نهادهای
مدافع حقوق
بشر
سه
شنبه ۹ تير
١٣٨٣ – ٢۹ ژوئن
٢٠٠۴
خانمهای
و آقايان
محترم
شايد مطلع
باشيد هر ساله
اوايل ماه
جولای
بزرگترين
اجتماع
اعتراض آميز
در تاريخ 25
ساله بعد از
انقلاب در
ايران برگزار
می شود. اين
اعتراض به
صورت صعود به
سمت قله ای
صورت می گيرد
که قلعه بابک 1200
سال پيش بر
فراز آن ساخته
شده است. بابک
قهرمانی
مردمی از
سرزمين
آذربايجان
بود که 22 سال
شجاعانه و
افسانه وار در
مقابل هجوم
دشمنان
ايستادگی کرد.
و از چند سال
قبل روز تولد
اين قهرمان
توسط
آذربايجانيهای
ساکن ايران
بعنوان روزی
سمبوليک برای
تجمعی اعتراض
آميز و
آزاديخواهانه
عليه سيستم
تبعيض قومی در
ايران انتخاب
شده است.
هرساله چندين
صد هزار
آذربايجانی
در چنين روزی
در اطراف قلعه
بابک گرد هم می
آيد تا سيستم
شونيستی
تبعيض قومی را
محکوم کنند که
هشتاد سال است
گريبان اين
ملت و ديگر
ملتهای
غيرفارس را می
فشارد. تبعيضی
شرم آور که لکه
ننگی بر دامن
انسان کره
خاکی در قرن 21
است که
سيستمهای
ارتجاعی
تبعيضی را پشت
سر می گذارد.
مطلع هستيد که
بيش از نيمی از
جمعيت ايران،
زبان و فرهنگی
به غير از زبان
و فرهنگ فارسی
دارند و ترک
زبانان
آذربايجانی
با جمعيتی بين
20 تا 30 ميليون
نفر بزرگترين
ملت غيرفارس
زبان و
احتمالا
بزرگترين ملت
را در ايران
تشکيل می دهند.
متاسفانه
هشتاد سال است
که ملتهای
غيرفارس (ترک و
کرد و عرب و
بلوچ و...) دچار
سيستمی شده
اند که آنها را
از ابتدايی
ترين حقوق خود
محروم کرده
است ، يعني:
• آنها از
استفاده بی
قيد و بند زبان
مادری در امور
زندگی خود،
چون ادارات،
مدارس و امور
قضايی محروم
هستند.
• آنها از
آموزش به زبان
مادری محروم
هستند. در
حاليکه مجبور
به يادگيری
زبان فارسی
هستند.
• آنها در
داشتن رسانه
های اطلاع
رسانی جمعی
چون راديو و
تلويزيون و
نشريات به
زبان صحيح
مادری خود
محدوديت
شديدی دارند.
• ادبيات و
موسيقی و
فولکلور و
تاريخ آنها به
صورت گسترده
ای محدود،
سانسور و
تحريف می شود.
• فرهنگ و زبان
آنها مورد
تحقير های همه
جانبه قرار می
گيرد.
• تبعيضهای
اقتصادی به
گونه ای
مستقيم و غير
مستقيم نسبت
به مناطق
سکونت آنها
اعمال می گردد.
• اعتراض به
تبعيضهای
مذکور منجر به
سرکوبهای
پليسی و نظامی
می گردد.
همه ساله مردم
آذربايجان در
حرکتی خود جوش
و عظيم خواسته
های حرکت ملی
خود را در
اطراف قلعه
بابک ابراز می
کنند. و آن هم
احيای حقوق
خود بر اساس
اعلاميه
جهانی حقوق
بشر و رفع
تبعيضهای
مذکور است.
متاسفانه اين
حرکت و مبارزه
مردمی که شايد
بزرگترين
حرکت ملی دنيا
بر اساس هويت
ملی و اصول
دموکراسی در
يکصد سال پيش
باشد، در معرض
محدوديتها و
فشارهای
حکومت مرکزی
ايران و
سيستمی
شونيستی قرار
ميگيرد. لذا
امضاء
کنندگان اين
مکتوب از
مسئولين
محترم
سازمانهای
مدافع حقوق
بشر درخواست
می کنند تا از
ابزارهای
موجود به
سيستم حکومت
مرکزی در
ايران
فشارهای لازم
را وارد آورد
تا:
• اجازه
برگزاری آزاد
اين حرکت
اجتماعی را که
حتی از نظر
قانون اساسی
جمهوری
اسلامی نيز
کاملا قانونی
است فراهم
سازد.
• از تعقيب و
آزار شرکت
کنندگان در
اين مراسم
بپرهيزد.
• امکان شرکت
آزاد
خبرنگاران
داخلی و خارجی
در اين مراسم
عظيم را برای
مخابره اخبار
و خواسته های
مردم
آذربايجان به
گوش جهانيان
فراهم سازد.
• و خواسته های
بر حق آنها را
جامه عمل به
پوشاند.
با احترام
امضاء
کنندگان نامه
10 ژوئن 2004
امضاها در اصل
نامه موجود می
باشد