Berlində Azərbaycanlıların Ocağ dərnəyində Ana dilimiz və milli varlığımızın qayğı və duyğusu ilə yaşayan hörmətli əməkdaşlar.

Sizə dərin salamlar və sayğılarla xəbərləşdiyimə görə siz, altı il bundan öncə YUNESCO tərəfindəm fevral ayının 21-ni „Anadili“ günü tanındığını bu il böyük inam və ehtiramla dəyərləndirəcəksiniz. Çox istərdim sizin bu doğma və gözəl iclasda iştirak edəm və orada çağlayan saf duyğular və ürəkdən qopan nisgillərə şahid olam və sizə qatılam. Heyiflənirəm mənim bugünkü durumum belə bir imkanı mənə vermir. Buna görə də  bu pəyamla istərdim məni də öz sıranızda görəsiniz. Mən belə düşünürəm dünyada çoxları ola bilər öz ana dillərinə qayğı bəsləsin, onun qeydinə qalsın və onu göz bəbəyi kimi qorusun. Lakin biz İran türk soylularının bu son yüz ildə ana dilimizin yasaq edilməklə şum asimiliyasion siyasətinə mə’ruz qalması hər bir türk soylunu  və xüsusiylə faciəni açıq-aydın düşünənlərə, dilimizin qorunması və xalqımızın onu tanımasında yenilməz və arası kəsilməz fəaliyyət və mübarizəyə davam etdirməyi tələb edir.

Sizə uğurlar və başarılar arzusuyla

M.Ə Fərzanə

12. fevral 2005