در محکومیت
صدور
ناعادلانه،
حکم یک سال حبس
تعزیری، برای
سیما دیدار و
علیرضا
فرشی،از
فعالین حرکت
ملی
آذربایجان
جنوبی
خانم سیما
دیدار، فعال
فرهنگی
آذربایجانی،
مدیر مسئول
سابق نشریه
ادبی یاشماق
دانشگاه
تهران و
همسرشان
مهندس علیرضا
فرشی،ازجمله
بازداشت
شدگان تجمع
اعتراضی ۱
خرداد 1388در
تبریز محسوب
می شوند.مهندس
فرشی ،فارغ
التحصیل
دانشگاه
صنعتی شریف و
دانشگاه
تهران در رشته
مهندسی نرم
افزار
کامپیوتر می
باشد و در
حال حاضر به
عنوان عضو
هئیت علمی
دانشگاه آزاد
جلفا و تبریز
به تدریس می
پردازد.
این زوج
فعال مدنی و
ملی در عین حال
خواستار
اجرای اصول
معوقه قانون
اساسی همچون
اصل 19 و 15 می
باشند.
خانم سیما
دیدار روز
پنجشنبه ۲٨
خرداد ۱٣٨٨زمانی
که به وی
اعلام کرده
بودند که
ایشان می
توانند با
همسرشان در
اتاق ۳۷
زندان تبریز
که تحت نظارت
وزارت
اطلاعات سپاه
می باشد،
ملاقات
نمایند. پس از
مراجعه به این
دفتر، مامورین
امنیتی با
نشان دادن حکم
جلب، اقدام به
دستگیری خانم
سیما دیدار
نمودند.ایشان
پس از تحمل 45
روز حبس
در بند زنان
زندان تبریز
با وثیقه 50
میلیون
تومانی و
آقای فرشی بعد
از تحمل 93 روز
با وثیقه 70
میلیونی از
زندان به طور
موقت آزاد
شدند.
این در
شرایطی است که
هر دو این
عزیزان بعد از
تحمل ساعت ها
بازجویی ممتد
و طاقت فرسا و
نیز تحمیل
شکنجه های
روانی و
فیزیکی مدت
کوتاهی بعد از
آزادی موقت،
توسط شعبه 3
دادگاه
انقلاب
اسلامی تبریز
به یک سال حبس
تعزیزی محکوم
شدند.
اتهامات
این دو فعال
ملی که بر اساس
آن حکم یک ساله
صادر شد،
تبلیغ علیه
نظام از طریق
سردادن شعار و
در دست داشتن
پلاکاردهایی
در رابطه با
حقوق زبانی و
ملی
آذربایجانیها
در جریان
مراسم پیاده
روی خانوادگی
روز جمعه ۱
خرداد ۸۸
در پارک ائل
گولی تبریز و
ارسال خبر به
سایت های
اینترنتی می
باشد؛ دادگاه
همچنین این
زوج روشنفکر و
فعال
آذربایجانی
را از دیگر
اتهامات
وارده همچون
همکاری با
سازمان
مجاهدین از
طریق ارسال
خبر به
خبرگزاری هما
تبرئه نموده
است.
جلسه
رسیدگی به
پرونده
علیرضا فرشی و
سیما دیدار که
در تاریخ ۲۶
مهر ۸۸ در
شعبه سوم
دادگاه
انقلاب تبریز
به ریاست قاضی
علی نژاد
برگزار گردید
و حکم صادره در
روز ۲۳
آبان ۸۸ به
این فعالین
مدافع حقوق
آذربایجانیها
در ایران
از طریق
ارسال به وکیل
مدافعاشان
آقای عباس
جمالی به آنها
ابلاغ گردید.
گفتنی
است ، در
جریان مراسم
ورزش عمومی که
در روز جمعه ۱ خرداد ۸۸ در
پارک ائل گولی
تبریز برگزار
شد. دراین
مراسم تعدادی
ازفعالان ملی
آذربایجان با
سر دادن
شعارهایی ؛
نسبت به فیلم
ویدئویی که از
سوی آقای
خاتمی در
توهین به ملت
آذربایجان
انجام گرفته
بود،اعتراض
کردند و به
مناسبت روز
اول خرداد،
روز توهین
روزنامه
دولتی ایران
به شعور ملی
ملت
آذربایجان در
سال 1385 - همچون
دیگر سالها-
خواهان تحصیل
به زبان مادری
یعنی زبان
ترکی
آذربایجانی
شدند.
اما
اعتراضات و
مطالبات ملی و
مدنی ملت بزرگ
آذربایجان
با دخالت
نیروهای
سرکوبگر
امنیتی به
خشونت منجر شد.در
این رویکرد
سرکوبگرانه
معترضین مورد
ضرب و شتم
قرار گرفته و
پلیس با پرتاب
گاز اشک آور
سعی در متفرق
کردن جمع
معترضین کرد.
در
نتیجه این
خشونت
سازماندهی
شده و
افسارگسیخته
از سوی
نیروهای
امنیتی
تعدادی از
فعالان مدنی و
ملی زخمی و
گروهی نیز از
جمله علیرضا
فرشی ، علی
اسلامی، اصغر
چمنی، بایرام
خالق زاده،
سجاد
قاراباغلی،فردین
مرادپور،
مرتضی
مرادپور،حکم
مرادپور،
وحید آقاجانی
و همسرش سحر
فتحی به همراه
هاله فتحی
بازداشت شدند.
که از این میان
وحید آقاجانی
و همسرش سحر
فتحی به همراه
هاله فتحی پس
از تحمل ۳
روز بازداشت
در
بازداشتگاه
تبریز به
گذاشتن وثیقه
به طور موقت
آزاد شدند.
لازم به توضیح
است که سازمان
عفو بین الملل
روز نهم ژوئن ۲۰۰۹ اطلاعیه
ای از «
وضعیت حقوق
بشر در فضای
انتخاباتی»
ایران را
تبیین کرد که
در آن به
دستگیری و نیز
مجروح شدن بیش
از ۱۵نفر در
تبریز از جمله
آقای علیرضا
فرشی اشاره
شده بود.
تحمل
زندان برای
همه
دستگیرشدگان
چه مردان و چه
زنان پدیده ای
تلخ و رنج
آوراست ولی با
توجه به
شرایطی خاصی
که زندان زنان
تبریز دارد. به
گونه ای که حتی
از حداقل
قوانین
استاندارد هم
برخورددار
نیست. برای زنان
زندانی محبوس
شدن در این بند
به مراتب
سختتر و طاقت
فرساتر می
باشد.
با توجه به
اینکه خانم
سیما دیدار و
همسرمحترمشان
آقای مهندس
علیرضا فرشی
از طرف شعبه
سوم دادگاه
انقلاب
اسلامی تبریز
به طرز
ناعادلانه ای
به یک سال حبس
تعزیزی محکوم
شده اند و
درنهایت تاسف
درصورت تایید
حکم در دادگاه
تجدید نظر
استان آنها
مجبور خواهند
شد تا به مدت
یک سال در
زندان تبریز
برای تحمل
دوره محکومیت
اشان به طرزی
غیرانسانی
زندانی شوند.
این در
وضعیتی است که
زندان تبریز
برای زنان
زندانی که
مجرم سیاسی
محسوب می شوند
به علت هزینه
دار بودن این
موضوع، بند
اختصاصی
خودشان را
چنانکه در دهه
60 تحت عنوان
بند نسوان
گروهکی (12) وجود
داشت، ندارد و
در نتیجه
زندانیان
سیاسی زن را در
داخل بند زنان
که جرایم عادی
مرتکب شده
اند، محبوس می
کنند.
این
درصورتی است
که از نظرخود
قوانین
اسلامی مربوط
به شکنجه، عدم
تفکیک
زندانیان از
مصادیق بارز
شکنجه محسوب
می شود.
در حال
حاضر در زندان
تبریز چیزی که
تحت نام بند
زنان نامیده
می شود یک محیط
غیربهداشتی و
فاقد هرگونه
امکانات
رفاهی است. این
بند شامل یک
سالن ورودی و 4
اطاق کوچک
می باشد. در هر
اطاق بیش از 40
نفرگنجانده
شده اند. در هر
اطاق 4 تخت سه
طبقه قرار
داده شده است
که آن تخت ها
نیزهیچ وقت
به تازه
واردین داده
نمی شود.
با
توجه به اینکه
دربند زنان
زندان تبریز،
تعداد زیادی
زندانی وجود
دارند که به
علت اقدام به
قتل و یا قاچاق
مواد مخدرو
غیره اکنون
سال ها ست که
درزندان به سر
می برند این
تخت ها در
اختیار این
افراد قرار می
گیرند و به
دیگر
زندانیان سه
پتو داده می
شود تا
زندانیان از
آنها به عنوان
پتو و بالش و
تشک استفاده
کنند. که به
این زندانیان
در اصطلاح
زندان کف خواب
گفته می شود.
کف
زمین، دیوار
ها و سقف زندان
از بتون ساخته
شده است و بند
زنان رو به سمت
مغرب به طرزی
ساخته شده است
که خیلی کم به
آنجا نور
آفتاب میتابد.
و تقریبا دمای
این بند به طرز
به طرز بسیار
دهشتناکی
همواره پایین
است و در این
زندان گویی
تقدیر محتوم
چنان است که
زندانی تنش
هیچ وقت گرم
نشود. و پوشیدن
لباس و یا هر
چیز دیگری نیز
نمی تواند از
سوز سرمای
زندان به ویژه
در زمستان
بکاهد.
در زندان
تبریز هیچ
مقامی به آئین
نامه داخل
زندان عمل نمی
کند. در اینجا
این تنها
مسئولان و
ماموران بند
هستند که هریک
بنا به سلیقه
خود با زندانی
برخورد می
کنند.و این
خودش عین بی
قانونی است.
در بند
زنان تبریز
ماموران مجاز
هستند تا
زندانیان
خاطی را
مجازات کنند.این
مجازات می
تواند مثل زدن
سیلی و مشت و
یا باتوم باشد
و یا سپردن
زندانی به
منظور تنبیه
به سلول
انفرادی .
که در این
مورد هم لازم
به گفتن است که
در بند زنان
چیزی به نام
انفرادی هم
حتی وجود
ندارد.و به جای
انفرادی از
دوانباری
بسیار کوچک که
در پشت اطاق
نگهبانی وجود
دارد به عنوان
انفرادی
استفاده می
شود.این دو
انباری درب
فلزی سنگینی
دارند که در
قسمت بالای آن
یک دریچه
بسیار کوچک
تعبیه شده است
و درب آن تنها
روزی سه مرتبه
باز می شود.
لازم به
یادآوری است
که براساس
قوانین مربوط
به شکنجه،
زندانی کردن
زندانی
درسلول انفرادی
ممنوع اعلام
شده است و هر
روز زندان
انفرادی
برابر با ده
روز زندان
معمولی عنوان
شده است. ولی
دراداره
اطلاعات سپاه
و نیز زندان
تبریز،
زندانیان
عادی و سیاسی
بدون توجه به
این موضوع که
ازمصادیق
بارز شکنجه
محسوب می شود.
در داخل این
سلول ها ی
انفرادی برای
ماهها زندانی
می شوند.
در حال
حاضر در این
بند 4 اطاق
وجود دارد:
اطاق
شماره 1 که
دیوارش به
اطاق بهداری
چسبیده است.
دراینجا
زندانیانی که
هنوز وضعیت
آنها نامشخص
است، زندانی
هستند و به
همین دلیل در
این اطاق زنان
از جرایم
مختلف چون
قاچاق مواد
مخدر، فحشاء
،سرقت ، قتل و
غیره در وضعیت
بلاتکلیف به
سر می برند.
در اطاق
شماره 2
زندانیان
سابقه داری که
به جرم فحشاء و
اعتیاد به
مواد
مخدرمحکوم
شده اند،
محبوس شده اند.
در اطاق 3
زندانیان
جوانی که به
جرم فحشاء و
اعتیاد برای
اولین بار
زندانی شده
اند ،نگهداری
می شوند.
و اطاق
شماره 4 اطاق
ویژه قاتلین
است با تعداد
تقریبا ثابت 35
یا 40 نفر که در
اینجا در
وضعیت بسیار
تاسف بار و درد
آوری قرار
داده شده اند.
در
این محوطه یک
محیط رو باز و
بسیار کوچک
نیزبنام به
اصطلاح حیاط
بند وجود دارد
که برای چند
ساعت در روز،
درب آن باز می
شود و
زندانیان
برای هواخوری
به آنجا می
روند.
در این بند
معمولا
زندانبانان و
زندانیان
سابقه دار
رفتار بسیار
بدی با تازه
واردین دارند.نظافت
زندان توسط
خود زندانیان
به طور نوبتی
انجام می گیرد.این
نظافت شامل
نظافت حیاط
،شستن
دستشویی،
جارو کردن
اطاق ها، و
گردگیری می
باشد.
در این بند
برای بیش از 150
نفر زندانی
درمحل پشت
دستشوی، سه
دوش شکسته آب
نیمه گرم قرار
داده شده است
که زندانیان
هر اطاق به طور
نوبتی به مدت 15
دقیقه برای
استحمام به
آنجا می روند .برای
هر زندانی در
ماه یک تاید
رختشویی ، یک
عدد صابون ، و
یک عدد
نوار بهداشتی
داده می شود.
غذای
زندانیان
علاوه بر کمیت
بسیار ناچیزش
به طرز بی
کیفیتی نیز
تهیه می شود.
در پخت آن هیچ
اصول بهداشتی
رعایت نمی شود
.به طوری که از
داخل آنها
همواره حشره
ات مختلفی چون
سوسک ،
مارمولک ،
فضله موش ،
حلزون وغیره
پیدا می شود. و
علیرغم
اعتراض
زندانیان،
مسئولان
زندان نسبت به
آن بی توجهی می
کنند. زندانیانی
که به هر عنوان
بیمار شوند
مورد رسیدگی
قرار نمی
گیرند و آنها
خیلی به ندرت
برای مداوا به
بهداری داخل
زندان تبریز
فرستاده می
شوند.
منظور
از طرح این
موضوع این می
باشد که با
توجه به اینکه
من در دهه های
مختلف یعنی در
دهه 60 و 70 و 80 برای
چندین سال در
زندان تبریز
زندانی شده ام
، این مشاهدات
و تجربیات
شخصی خودم است
که برای اطلاع
عموم از وضعیت
زنان زندانی
در تبریزآن را
به صورت
نوشتار
درآوردم و از
طرف دیگر چون
خودم در این
رنجستان،
سختی های
زیادی را به
عنوان یک
زندانی سیاسی
متحمل شده ام.
از وقتی که
مطلع شده ام که
خانم سیما
دیدار از
فعالان جنبش
ملی به 1 سال
حبس محکوم شده
است از تصور
اینکه سیمای
عزیز و نازنین
مجبور خواهد
در چنین محیط
عفونی و
بیماری
زندانی شود. از
اعماق وجود
برای این دوست
محترم و
گرانمایه
واقعا متاسف
هستم.
و نیز
مقصودم از
توصیف محیط
زندان ،برای
این می باشد که
توجه
خوانندگان
این سطور را
متوجه این
نکته اساسی
بسازم که با
توجه به اینکه
خانم سیما
دیدار واقعا
هیچ جرمی را
مرتکب نشده
است و این حکم
در مورد او
کاملا
ناعادلانه و
مغرضانه
صادرشده است
از خوانندگان
این متن می
طلبم که با
مشارکت فکری و
تعاملات لازم
هر یک خود را
مسئول بدانیم
که ازهر روش
ممکن استفاده
کنیم تا مانع
زندانی شدن
خانم سیما
دیدار و
همسرشان آقای
علیرضا فرشی
شویم و در اثر
فشار افکار
عمومی،
دادگاه
انقلاب
اسلامی تبریز
را ملزم سازیم
که حکم یک سال
حبس آنها را در
دادگاه تجدید
نظرتایید
ننماید .
اینجانب
به نوبه
خود صدور چنین
حکم ناعالانه
را از سوی شعبه
3 دادگاه
انقلاب اسلامی
تبریز را
کاملا سیاسی و
مغرضانه
دانسته و آنرا
محکوم می کنم و
از کارگزاران
قوه قضائیه
می خواهم جهت
اجرای عدالت
در رای صادره
از طرف شعبه
سوم دادگاه
انقلاب تبریز
تجدید نظر
کنند.
هر چند
اجرای چنین
امری را از
دستگاه
غیرمستقلی
چون قوه
قضائیه با
توجه به سابقه
سیاه و ماهیت
ننگینش - در
صدور احکام
اعدام ،
شکنجه
،تجاوز،
بویژه در طی
چند ماه گذشته
را بعد از
کودتای
انتخاباتی-
کاملا بعید می
دانم.
علیرغم
همه این
پارامترها با
توجه به این
واقعیت به
غایت تلخ و
دردآور که در
صورت تایید
حکم، خانم
سیما دیدار و
آقای علیرضا
فرشی که هردو
ازچهره های
شناخته شده ،
روشنفکر و
فرهنگی در
آذربایجان
محسوب می
شوند، مجبور
خواهندشد به
مدت یک سال در
زندان تبریز
در میان
جنایتکاران،
قاتلان ،
معتادان، و
غیره در
شرایطی کاملا
غیر انسانی
محبوس شوند.
لذا
از همه فعالان
مدنی و بویژه
دوستان
همفکرم در
جنبش زنان
آذربایجان می
طلبم که با
رسانه ای کردن
موضوع زندانی
شدن خانم
سیما دیدار و
علیرضا فرشی
با درست کردن
کمپیین های
امضاء،
اعتراض خود را
به صدور احکام
ناعادلانه
برای دو زوج
فعال سیاسی در
تبریز به صورت
های مختلف
نشان بدهند و
اجازه ندهند
تا این دو فعال
مدنی و ملی که
هردو از چهره
های فرهیخته
آذربایجان
جنوبی محسوب
می شوند،برای
اجرای حکم در
زندان تبریز
مجبور به تحمل
حبس یکساله
باشند.
شهناز
غلامی